Terapia widzenia lub inaczej nazywana terapia wzroku polega na kształtowaniu sprawności wzrokowych. Najważniejszym zadaniem w terapii jest opanowanie umiejętności posługiwania się wzrokiem i efektywne wykorzystywanie tego w codziennych sytuacjach. Celem terapii jest również rozwijanie podstawowych sprawności wzrokowych związanych z kontrolowaniem ruchów gałek ocznych (fiksacja, lokalizowanie bodźca, zbieżność, śledzenie, wodzenie, przenoszenie spojrzenia, przeszukiwanie, konwergencja, akomodacja)

Zaburzenia widzenia są bardzo często bezpośrednim skutkiem przebytego udaru / urazu mózgu (np. w wypadku komunikacyjnym) lub występują w jednostce chorobowej (mózgowe porażenie dziecięce, choroby genetyczne). Terapia skierowana jest do osób w różnym wieku, u których występują zaburzenia widzenia, wynikające z różnych przyczyn. Zajęcia odbywają się z zaciemnionym pomieszczeniu, gdzie występuje lepsza reakcja spostrzegania. Terapia w zależności od problemu pacjenta, ukierunkowana jest na stymulacje widzenia, pobudzanie do patrzenia lub doskonalenie funkcji wzrokowych – kontrola ruchów gałek ocznych.

Najczęstsze zaburzenia widzenia to:

  • oczopląs
  • osłabienie ostrości widzenia
  • ograniczenie pola widzenia
  • podwójne widzenie
terapia funkcji wzroku

Kiedy powinniśmy rozpocząć terapię?

  • niedowidzenie
  • zaburzenia akomodacji
  • zaburzenia percepcji wzrokowej
  • zaburzenia ruchów oczu
  • zaburzenia koordynacji wzrokowo – ruchowej
  • pogorszenie ostrości widzenia
  • trudności w czytaniu i pisaniu
  • bóle głowy
  • problemy z utrzymaniem koncentracji
  • zaburzenia równowagi

Cele terapii widzenia:

  • poprawa ruchów oczu, śledzenia i fiksacji
  • poprawa akomodacji
  • zmniejszenie zaburzeń równowagi
  • poprawa percepcji wzrokowej
  • zwiększenie pola widzenia
  • poprawa widzenia przestrzennego które ułatwia ocenę odległości miedzy przedmiotami
  • rozwijanie umiejętności koordynacji wzrokowo – ruchowej
  • zmniejszenie dolegliwości bólowych oczu oraz głowy