LOKOMAT
Lokomat to zaawansowane, robotyczne urządzenie wykorzystywane w rehabilitacji neurologicznej dzieci i dorosłych, u których występują trudności z samodzielnym chodzeniem. Stosowany jest m.in. u pacjentów po udarach mózgu, urazach rdzenia kręgowego, w chorobach neurologicznych oraz w innych stanach wymagających nauki lub reedukacji chodu.
Urządzenie umożliwia bezpieczną i kontrolowaną naukę prawidłowego wzorca chodu, nawet wtedy, gdy pacjent nie jest jeszcze w stanie chodzić samodzielnie. Terapia prowadzona z użyciem Lokomatu pozwala na intensywne ćwiczenia bez przeciążania organizmu i ryzyka utrwalania nieprawidłowych ruchów.
Jak działa Lokomat?
Podczas terapii pacjent jest:
- zabezpieczony w specjalnym systemie podwieszeń
- częściowo odciążony z ciężaru własnego ciała, co ułatwia poruszanie się
- prowadzony przez robotyczne elementy, które wspomagają ruch nóg w sposób zbliżony do naturalnego chodu
Stopień odciążenia oraz zakres wspomagania ruchu są precyzyjnie sterowane elektronicznie i każdorazowo dopasowywane do możliwości pacjenta. Wraz z postępami rehabilitacji parametry terapii mogą być stopniowo zmieniane, tak aby pacjent przejmował coraz większą kontrolę nad ruchem.
Lokomat umożliwia wykonywanie wielu powtórzeń prawidłowego ruchu w trakcie jednej sesji terapeutycznej. To ma kluczowe znaczenie w rehabilitacji neurologicznej, ponieważ:
- wspiera neuroplastyczność mózgu
- pomaga mózgowi „uczyć się” ruchu na nowo
- zapobiega utrwalaniu nieprawidłowych wzorców chodu
Dzięki temu terapia może być rozpoczęta na bardzo wczesnym etapie rehabilitacji, także u pacjentów z osłabioną siłą mięśniową lub ograniczoną kontrolą ruchu.
Dostępny we wszystkich ośrodkach
Wskazania
- udar mózgu
- urazy rdzenia kręgowego
- stwardnienie rozsiane
- choroby neurodegeneracyjne (np. Parkinson)
- urazy czaszkowo-mózgowe
- osłabienie siły i kontroli kończyn dolnych
Przeciwwskazania
- niemożność przystosowania ortezy do ciała (kończyn dolnych, np. z powodu znacznych deformacji)
- masa ciała powyżej 135 kg
- niestabilność układu szkieletowego (niezrośnięte pęknięcia, niestabilność kręgosłupa, złamania, osteoporoza, osteopenia)
- przeciwwskazania do pełnego obciążenia
- odleżyny, otarcia naskórka kończyn dolnych
- problemy z krążeniem
- przeciwwskazania kardiologiczne
- brak współpracy lub zachowania (auto)agresywne, psychozy przejściowe
- poważny deficyt funkcji poznawczych
- pacjenci pod (długotrwałą) terapią infuzyjną
- pacjenci korzystający z respiratora
- zniekształcenia kręgosłupa (np. dysplazja kości lub chrząstek)
- poważne zaburzenia naczyniowe w obrębie kończyn dolnych
- ogólnie pacjenci z zaleceniem leżenia w łóżku lub unieruchomienia np. w związku z zapaleniem kości lub innymi schorzeniami zapalnymi/zakaźnymi
- usztywnienie bioder, kolan, stawu skokowego
- epilepsja – padaczka – przeciwwskazanie względne – potrzeba konsultacji z lekarzem w ośrodku