NASZA OFERTA TERAPEUTYCZNA

Organizujemy turnusy rehabilitacyjne z możliwością dofinansowania PFRON oraz rehabilitację ambulatoryjną (dzienna) dla pacjentów z okolicy.

W naszych ośrodkach wykorzystujemy najlepsze i najnowocześniejsze urządzenia rehabilitacyjne na świecie! Zastosowanie innowacyjnych metod terapii, wpływa na zwiększenie intensywności procesu terapeutycznego i powrotu do zdrowia. LOKOMAT®, Egzoszkielet EKSO®, Bieżnia C-Mill, mikropolaryzacja mózgu tDCS … to tylko część naszych urządzeń. Zobacz wszystkie nowoczesne urządzenia rehabilitacyjne.

KINEZYTERAPIA

Największą część naszego pakietu terapeutycznego stanowi rehabilitacja ruchowa czyli kinezyterapia. Program terapii ( ilość godzin, zastosowane metody) ustalany jest indywidualnie pod każdego pacjenta. Nasz zespół fizjoterapeutów w pracy z pacjentem wykorzystuje najskuteczniejsze metody takie jak NDT Bobath, IBITA BOBATH, VOJTA, PNF, MEDEK. Nieustannie podnosimy swoje kwalifikacje poprzez liczne kursy i szkolenia. W ramach ćwiczeń indywidualnych, bezpłatnie wykorzystujemy w terapii KOMBINEZONY THERA-SUIT®, jeśli jest to wskazane. Nasze komfortowe oraz w pełni wyposażone gabinety terapeutyczne, najnowocześniejszy i specjalistyczny sprzęt oraz wykwalifikowana i zgrana kadra terapeutów to gwarancja efektywnej terapii.

Terapia MEDEK jest Dynamiczną Metodą Stymulacji Kinetycznej. Metoda fizjoterapeutyczna stosowana u niemowląt i dzieci stosowana w celu rozwijania motoryki dużej. Stosowana u pacjentów z zaburzeniami neurologicznymi. Została opracowana przez chilijskiego fizjoterapeutę Ramona Cuevasa w latach 1971-1976 we współpracy z fizjoterapeutką Ester Fink. Terapeutka Ester Fink, wykorzystała metodę MEDEK do terapii z dziewczynka ze spastycznym czterokończynowym porażeniem mózgowym. Efekt terapii był widoczny przez co ta metoda osiągnęła duży rozgłos i jest stosowana np. w Ameryce Północnej. Wykorzystywana jest w klinice prowadzonej przez Ester oraz w Centrum Edukacji Zareinu- prywatnej szkole dla dzieci ze specjalnymi potrzebami. Czytaj więcej

Metodę zbadał i opracował profesor Vaclav Vojta. Czeski neurolog, który od 1968 roku pracował w Niemczech. Początkowo opiekował się dziećmi chorymi na mózgowe porażenie dziecięce. Czas pokazał, że opracowane przez niego sposoby diagnozowania i terapii mają zastosowania nie tyko u dzieci, ale również u dorosłych. Metoda Vojty polega na rehabilitacji poprzez wykorzystanie szans i możliwości, jakie daje rozwój dziecka do pierwszego roku życia, by w jak największym stopniu zapobiec kalectwu i zminimalizować patologiczne reakcje, jakie pojawiają się u szkrabów z wadami wrodzonymi lub wcześnie nabytymi. Metoda ta, do pobudzenia centralnego układu nerwowego. Wykorzystuje receptory czucia głębokiego ( prioprioreceptory ). Polega ona na ułożeniu pacjenta w ściśle określonej pozycji. Następnie utrzymaniu jej przez pewien czas – przy jednoczesnym pobudzeniu strefy stymulacji – uzyskaniu ściśle określonej reakcji. Metodę Vojty stosuje się między innymi w rehabilitacji i leczeniu zaburzeń centralnej koordynacji nerwowej, mózgowego porażenia dziecięcego, przepukliny oponowo-rdzeniowej i mózgowo-rdzeniowej, porażenia nerwów obwodowych i splotów nerwowych, dystrofii mięśniowej czy skoliozy osteogennej.

Zasady stosowania metody:

  • długość wykonywania poszczególnych ćwiczeń oraz ich częstotliwość uzależnione są od wieku i stanu zdrowia,
  • terapeuta przynajmniej kontroluje przebieg ćwiczeń wykonywanych przez opiekunów dziecka,
  • warunkiem uzyskania prawidłowej reakcji ze strony centralnego układu nerwowego dziecka jest bezbolesność działania w trakcie terapii

Wskazania do stosowania metody:

  • zaburzenia ośrodkowej koordynacji nerwowej,
  • opóźnienie rozwoju psychoruchowego,
  • przepuklina oponowo–rdzeniowa,
  • mózgowe porażenie dziecięce,
  • asymetria w ułożeniu ciała,
  • wady postawy,
  • mięśniowe,
  • zespoły genetyczne,
  • dysplazje stawu biodrowego,
  • uszkodzenia splotu barkowego – okołoporodowe i późniejsze,
  • inne zaburzenia czynnościowo-ruchowe

Terapia neurorozwojowa-Neuro Developmental Treatment (NDT) oraz jej rozwinięcie w postaci NDT-Bobath Baby to zaawansowana, uznana na całym świecie metoda fizjoterapii o udowodnionych osiągnięciach w leczeniu. Terapia NDT przeznaczona jest dla ludzi, którzy z powodu uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, mają trudności w kontrolowaniu ruchu. Koncepcja NDT czerpie wiedzę z nowych teorii i osiągnięć naukowych dotyczących neurologii, neurofizjologii, ortopedii, biomechaniki i innych. Fizjoterapeuci pracując z pacjentem mającym zaburzenia neurologiczne stosują terapię indywidualnie dobraną dla niego. Ma ona na celu pomóc osobie stać się niezależnym w życiu codziennym na tyle, na ile jest to możliwe.

WSKAZANIA:

  • dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym,
  • dzieci z opóźnieniem psychoruchowym,
  • dzieci z okołoporodowym uszkodzeniem splotu barkowego,
  • dzieci z kręczem szyi,
  • dzieci z wadami wrodzonymi (przepuklina oponowo-rdzeniowa, artrogrypoza, achondroplazja itp.),
  • dzieci z zespołami genetycznymi( zespół Downa, zespół Lowe`a itp.),
  • dzieci z chorobami zanikowymi mięśni,
  • dzieci z wadami postawy,
  • dzieci z zaburzeniami integracji sensorycznej,
  • dzieci z epilepsją.

NDT- BOBATH BABY to wiodąca na świecie metoda usprawniania ruchowego wcześniaków i niemowląt. Kierowana jest również do rodziców, którzy chcą się nauczyć jak należy pielęgnować dziecko ( podnosić, nosić, odkładać, przewijać, karmić), aby rozwijało się prawidłowo a w przyszłości uniknęło wad postawy.

WSKAZANIA:

  • wcześniaki i niemowlęta z grupy wysokiego ryzyka, zagrożone rozwojem mózgowego porażenia dziecięcego,
  • wcześniaki i niemowlęta z zaburzeniami karmienia piersią, ssania i połykania,
  • wcześniaki i niemowlęta z zaburzeniami napięcia posturalnego,
  • wcześniaki i niemowlęta z asymetrią posturalną,
  • wcześniaki i niemowlęta z opóźnieniem psychoruchowym,
  • wcześniaki i niemowlęta z wrodzonymi wadami stóp,
  • wcześniaki i niemowlęta z kręczem szyi,
  • wcześniaki i niemowlęta z okołoporodowym uszkodzeniem splotu barkowego,
  • wcześniaki i niemowlęta z wadami wrodzonymi ( przepuklina oponowo-rdzeniowa, artrogrypoza, achondroplazja itp.),
  • wcześniaki i niemowlęta z zespołami genetycznymi ( zespół Downa, zespół Lowe`a itp.),
  • wcześniaki i niemowlęta z epilepsją.

NDT przeznaczone jest zarówno dla pacjentów z lekkimi, jak i ciężkimi uszkodzeniami. Aktualnie NDT stosowane jest w pediatrii dla wszystkich pacjentów prezentujących zaburzenia w ruchu i postawie. Nieinwazyjny charakter koncepcji pozwala na stosowanie jej od pierwszych dni życia dziecka.

Terapia NDT- BOBATH BABY adresowana jest do Twojego dziecka, jeśli:

  • jest wcześniakiem bądź urodziło się przez cesarskie cięcie i jest bardzo płaczliwe, wrażliwe na ruch i zmianę pozycji, ma problemy ze ssaniem,
  • układa się w literkę „C”,
  • stale przechyla główkę na jedną stronę ,
  • nadmiernie odchyla główkę do tyłu,
  • pręży się, drżą mu kończyny,
  • niechętnie leży na brzuszku,
  • silnie zaciska piąstki.

To koncepcja przeznaczona dla chorych po uszkodzeniu centralnego układu nerwowego(CUN), w tym dla pacjentów po udarach mózgu, stłuczeniach pnia mózgu, urazach czaszkowo-mózgowych czy chorych na stwardnienie rozsiane. Celem Koncepcji Bobath jest badanie i terapia pacjentów z zaburzeniami CUN, rozwiązująca problemy i zaburzenia funkcji, ruchu i tonusu mięśniowego. W koncepcji kładzie się szczególny nacisk na normalizację napięcia mięśni oraz budowanie stabilności centralnej – odpowiadających za prawidłową postawę i wzorzec ruchowy. Proces usprawniania obejmuje zarówno postepowanie w fazie ostrej, jak i przewlekłej. Terapeuta analizuje 24-godzinny model postępowania z chorym (przy ścisłej współpracy z opiekunem, rodziną pacjenta), udziela wskazówek dotyczących pielęgnacji i organizacji przestrzeni w jakiej żyje chory. Terapia Bobath dla dorosłych jest koncepcją terapeutyczną pracy ukierunkowanej na zadania. Tego typu podejście do procesu terapii oparte jest częściowo na obecnej wiedzy z zakres kontroli motorycznej, nauczania motorycznego oraz plastyczności (zdolności do reorganizacji) układu nerwowego i mięśniowego. Częściowo opiera się ono również o doświadczenie klinicystów uwzględniając jednocześnie potrzeby oraz oczekiwania pacjentów.

Podstawowym celem terapii PNF jest praca nad funkcją, której chory potrzebuje. Siła mięśni, zakres ruchu – to, co jest ważne w tradycyjnym postępowaniu terapeutycznym, jest tylko środkiem do uzyskania celu jakim jest funkcja. Jakże często zapominamy o tym w naszej codziennej praktyce. Koncepcja ta zaleca postrzeganie chorego w sposób całościowy, wykorzystuj±c do terapii silne i zdrowe regiony ciała. Umożliwia to pełne wykorzystanie rezerw tkwiących w organizmie, motywuje do dalszego działania, a co najważniejsze zapewnia bezbolesną pracę, bez traumatyzujących psychicznie i fizycznie doznań. Pacjent powinien być partnerem fizjoterapeuty, określającym zakres i granice działania. To on ustala cele terapii. Terapeuta ma w tym wypadku rolę doradczą. Dzięki takiemu podejściu chory nawet z dużą dysfunkcją zachowuje dobrą motywację i jest pozytywnie nastawiony do współpracy z terapeutą.

Metoda odruchowej lokomocji wg Vaclava Vojty – stworzona przez czeskiego neurologa – Vaclava Vojtę. Pierwotnie koncepcja rehabilitacji młodzieży z MPD (mózgowym porażeniem dziecięcym), z czasem znalazła uznanie głównie w terapii niemowląt i dzieci. W ostatnich latach coraz szerzej stosowana w rehabilitacji osób dorosłych. Głównym założeniem metody jest istnienie wrodzonych kompleksów koordynacyjnych, takich samych u każdego człowieka. W różnych schorzeniach – tak neurologicznych, jak i innych – zarówno wrodzonych, jak i nabytych, składowe tych kompleksów, a niekiedy i całe kompleksy mogą zostać zaburzone, co manifestuje się brakiem lub patologicznymi wzorcami ruchowymi. Celem terapii prowadzonej metodą Vojty jest ograniczenie nieprawidłowych reakcji ruchowych oraz odnalezienie i wyzwolenie prawidłowych kompleksów koordynacyjnych. W tym celu pacjenta układa się w określonych pozycjach i poprzez ucisk tzw. stref próbuje wyzwolić prawidłowe wzorce lokomocyjne. Uzyskane reakcje są globalne (obejmują całe ciało) i niezależne od woli pacjenta. Reakcje obejmują zarówno układ ruchowy, jak i wegetatywny. Wskazania do zastosowania terapii metodą Vojty są bardzo szerokie i obejmują takie schorzenia jak: mózgowe porażenie dziecięce, urazy rdzenia kręgowego, urazy czaszkowo – mózgowe, udary, ale także inne schorzenia neurologiczne, ortopedyczne i każde schorzenie manifestujące się w swoim obrazie klinicznym zmienionym wzorcem ruchowym. Przeciwwskazaniami są m. in. stany nowotworowe, ostre stany zapalne, a także ogólne przeciwwskazania do rehabilitacji.

Nie ulega wątpliwości, że bez sprawnej czynności rąk trudno jest osiągnąć odpowiedni poziom samodzielności w podstawowych czynnościach życia codziennego.

Terapia ręki ma na celu:

  • usprawnianie precyzji ruchów rąk,
  • wyuczenie zdolności skupienia uwagi, patrzenia,
  • wzmacnianie koncentracji,
  • poprawę koordynacji wzrokowo-ruchowej,
  • przekroczenie linii środkowej ciała.

Ćwiczenia dobierane są indywidualnie do potrzeb i sprawności każdego PACJENTA

SaeboFlex jest to dynamiczna orteza dzięki, której rehabilitacja po udarze, wylewie czy urazie mózgu zyskuje nową jakość. Daje ona pacjentom samodzielność jakiej wcześniej nie byli w stanie uzyskać. Działanie ortezy polega na odtworzeniu naturalnego ustawienia dłoni oraz wspomaganiu ruchu wyprostu palców. Czytaj więcej

Podstawowym założeniem rehabilitacji funkcjonalnej jest ukierunkowanie na pacjenta, co oznacza, że jest ona dostosowana do stanu pacjenta, kładzie nacisk na problem konkretnej osoby. Wzorowana jest na naturalnych ruchach człowieka, jest bezbolesna. Terapia ma na celu przywrócenie zaburzonej lub utraconej funkcji, w stopniu, w jakim umożliwiają to organy ciała. Do podstawowych metod wykorzystywanych do przeprowadzenia terapii należą m.in.: PNF, NDT-Bobath, Vojta, Kinetic Control oraz wiele innych.

MASAŻE

MASAŻ GORĄCYMI KAMIENIAMI to masaż głęboko wyciszający i rozluźniający. Relaksacyjne działanie masażu podgrzanymi kamieniami oparte jest przede wszystkim o dotyk i ciepło. Dodatkowe zalety masażu gorącymi kamieniami to pobudzanie krążenia, niwelowanie napięć mięśniowych i emocjonalnych, poprawa odżywienia i dotlenienia skóry, zwiększenie głębokości oddechu oraz działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe

Masaż klasyczny jest metodą leczenia fizykalnego zewnętrznych i wewnętrznych objawów chorobowych, a w wielu przypadkach również przyczyn. Polega na mechanicznym drażnieniu tkanek, wywierając bezpośredni i pośredni wpływ na organizm.

Stosuje się go dla złagodzenia sztywności, napięcia i bólu mięśni, bólu głowy, dla ogólnego odprężenia i przezwyciężenia stresu. Masaż leczniczy może również zmniejszać dolegliwości związane ze skurczami nóg. Zwykle polega na rozluźnianiu mięśni oraz łagodzeniu napięcia psychicznego, a to przynosi ulgę i uczucie odprężenia. Ten rodzaj masażu zwiększa dopływ krwi do masowanego miejsca, co przyspiesza proces leczenia.

Masaż Shantala jest starożytną techniką masażu niemowląt oraz dzieci, wprowadzoną na europejski grunt przez francuskiego położnika Frederique Leboyer.
Regularne masowanie ma pozytywny wpływ na dziecko, jak również na matkę czy inną osobę wykonującą masaż. Ten rodzaj masażu każdy może wykonywać z łatwością, jego technika wykonywania jest stosunkowo prosta do nauczenia.

Regularne masowanie dziecka codziennie albo conajmniej 3-4 razy w tygodniu daje następujące korzyści:

Dla niemowlęcia lub dziecka:

  • pomaga w uregulowaniu snu (dziecko śpi dłużej, głębiej, spokojniej),
  • poprawia trawienie, reguluje zaparcia, działa kojąco na kolki,
  • wycisza, uspokaja,
  • podnosi świadomość własnego ciała, jego granic; w ten sposób wzmaga poczucie bezpieczeństwa,
  • poprawia, wzmaga więzi z rodzicem,
  • podnosi odporność organizmu, stymuluje układ hormonalny.

Dla rodzica lub osoby wykonującej masaż:

  • poprawia pewność siebie, wiarę w swoje umiejętności opieki nad dzieckiem,
    uspokaja,
  • łagodzi lub zapobiega poporodowej depresji u matek,
  • wzmaga oraz poprawia więź z dzieckiem,
  • pomaga w zrozumieniu dziecka, tego co komunikuje, jakie potrzeby próbuje przekazać.

Przeciwskazania do masażu:

  • mniej niż tydzień po szczepieniu,
  • w czasie choroby
  • z chorobami skóry
  • Szczególną ostrożność trzeba zachować u dzieci z astmą, epilepsją.

ZOOTERAPIA dostępna tylko w Ośrodku Gacno Małe

Kynoterapia to najbardziej naturalny sposób wprowadzenia trudnych, czasem żmudnych ćwiczeń wspierających rehabilitację ruchową za pomocą odpowiednio wybranych i przygotowanych psów. Dzieci nie lubią wykonywać „suchych” gestów, za którymi nic się nie kryje. Pies daje możliwość wykonania ćwiczeń w naturalny sposób i jednocześnie wyzwala okazywanie uczuć.
Terapia z psem jest to zestaw ćwiczeń zaplanowany na konkretny cel rehabilitacyjny . Charakteryzuje się indywidualną formą podejścia do każdego pacjenta, do jego możliwości i potrzeb.
Zajęcia ogólnorozwojowe z psem sprzyjają:
-wzbudzeniu pozytywnych emocji dziecka- pozytywny stan psychiczny jest podstawą rekonwalescencji
-wyzwoleniu spontanicznej aktywności
-poprawieniu sprawności ruchowej
-normalizacji czucia powierzchniowego i proprioceptywnego
-rozwijanie świadomości własnego ciała
-normalizacji napięcia mięśniowego
– wielopłaszczyznowemu oddziaływaniu na zmysły ( wzrok, węch ,słuch, dotyk)
-poprawieniu koncentracji uwagi
-wzbogaceniu zasobu słownictwa biernego i czynnego
-rozwinięciu poczucia sprawstwa(samodzielne wydawania komend psu)
– relaksacji i wyciszeniu emocji
-motywują do podejmowania działań
-dają poczucie bezpieczeństwa i akceptacji- pies nie ocenia, jest przyjacielem

TERAPIA MANUALNA

Chiropraktyka, czyli, w dosłownym tłumaczeniu oznacza „robione rękoma”, kojarzy się nadal z siłowymi technikami, powodującymi chrupanie kości i trzaskanie ścięgien. Ten twardy i siłowy styl pracy ku zadowoleniu chorych jak i terapeutów powoli zanika, gdyż okazuje się, że im bardziej delikatna manualna technika pracy na aparacie ruchu tym bardziej efektywny sposób naszego działania.

Chiropraktyka McTimoney-Corley’a jest holistyczną terapią manualną. Chiropraktyczna metoda McTimoney-Corley’a oddziałuje na cały narząd ruchu. Jej celem jest umożliwienie organizmowi przywrócenie dobrego zdrowia poprzez delikatne mobilizacje czaszki, kręgosłupa, miednicy, klatki piersiowej oraz kończyn górnych i dolnych, a w konsekwencji zapewnienie poprawnego działania układów: ruchowego, nerwowego i wydzielania wewnętrznego, sterujących naturalną zdolnością organizmu ludzkiego do samoleczenia. Należy pamiętać o fakcie, że podwichnięcia kręgów kręgosłupa powodują powstanie lawiny procesów kompensacyjnych, których znormalizowanie czy też usunięcie należy do kompetencji chiropraktyka. Poza tym zaburzenie równowagi kręgosłupa powoduje podrażnienie korzeni nerwowych, które przechodzą przez kanały międzykręgowe. Podrażnienie tych korzeni zaburza prawidłową funkcję nerwu i oddziałuje na stan zdrowia człowieka. Ważne jest, zatem, dla optymalnego stanu zdrowia, zrównoważyć narząd ruchu, tak, aby nie występowały w nim szkodliwe dla zdrowia podrażnienia nerwów.
Chiropraktyka McTimoney-Corley’a używa wyłącznie miękkich mobilizacji manualnych dla usprawnienia i zrównoważenia narządu ruchu. Jest ona bardzo delikatna, bezpieczna i odprężająca dla chorego.
Efektem zabiegu chiropraktycznego McTimoney-Corleya jest zmniejszenie, bądź też ustąpienie dolegliwości spowodowanych zaburzeniami równowagi narządu ruchu oraz polepszone samopoczucie pacjenta. Chiropraktyka McTimoney-Corley’a ma nie tylko zastosowanie do usuwania dolegliwości bólowych narządu ruchu, ale zajmuje szczególne miejsce w profilaktyce zdrowotnej w związku z jej całościowym – holistycznym charakterem. Delikatność chiropraktyki McTimoney-Corley’a ze względu na jej delikatność i zastosowanie wyłącznie miękkich technik pracy na aparacie ruchu jest szczególnie doceniana przez dzieci i osoby w podeszłym wieku.
Chiropraktyka ta, ze względu na jej charakter, nie powoduje żadnych powikłań neurologicznych!

Wskazania i zastosowanie

Z chiropraktyki można korzystać w przypadku chorób dotyczących kręgosłupa, ale nie tylko, między innymi w przypadku:

  • bólów stóp i kostek, kolan, rąk, nóg, ramion, głowy, szyi oraz krzyża,
  • bólów promieniujących,
  • rwy kulszowej,
  • nadwyrężeń i skręceń,
  • uszkodzenia kręgów szyjnych,
  • szumów w uszach,
  • artretyzmu,
  • urazów sportowych
  • niestrawności,
  • zgagi,
  • parestezji,
  • zespołu bolesnego barku,
  • bólów w klatce piersiowej,
  • migreny,
  • zaparć,
  • zespołu szyjnego kręgosłupa,
  • lumbago,
  • impotencji
  • zawrotów głowy
  • czynnościowe zaburzenia narządów wewnętrznych,
  • przemęczenie,
  • napięcie psychiczne,
  • nadaktywność.

 

U dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym zabieg chiropraktyczny obniża wzmożone napięcie mięśniowe, co ułatwia im poruszanie się.

Przeciwwskazaniami do terapii są:

  • ciąża w pierwszym trymestrze (przeciwwskazanie względne)-niektóre mobilizacje ulegają modyfikacji
  • zaawansowana ciąża,
  • świeże złamania kości,
  • choroby nowotworowe,
  • gruźlica kości,
  • osteoporoza,
  • reumatoidalne zapalenie stawów w okresie ostrym,
  • obustronny objaw Lasequa,
  • przepuklina jądra miażdżystego ze znacznym uciskiem na korzeń nerwowy
  • krwawienia śródczaszkowe,
  • duszności,
  • bardzo wysokie ciśnienie krwi,
  • bardzo wysoka gorączka,
  • objawy niedrożności przewodu pokarmowego,
  • zaburzenia psychiczne.

Przy pomocy terapii czaszkowo-krzyżowej możemy obudzić lub przywołać uśpione mechanizmy samoleczenia. Nasze ciało nawet jeśli chorujemy nosi w sobie pamięć o zdrowiu i prawidłowym funkcjonowaniu. Terapia zakłada, że pod wpływem rozmaitych czynników: urazów, stresu, traumatycznych przeżyć powstają w organizmie cysty energetyczne, które blokują jego prawidłowego funkcjonowanie. Ciało człowieka jest systemem, w którym wszystko jest ze sobą połączone a os tego systemu stanowi układ czaszkowo-krzyżowy. Płyn mózgowo rdzeniowy opływa mózg i pulsuje w specyficzny sposób, powodując ruch, przenoszony dalej do kości. Są to minimalne drgania czaszki na szwach mózgu, które poprzez oponę twardą wywołują dalej ruch kości krzyżowej. Człowiek jest zdrowy, gdy ten cały system jest otwarty i gdy w momencie pulsacji płynu kości ruszają w prawidłowy sposób.

Metoda diagnostyczna i terapeutyczna ukierunkowana na dysfunkcje obszaru głowy i szyi, wraz ze stawami skroniowo-żuchwowymi. Wskazania do zastosowania metody CRAFTA :

 

– atypowe bóle głowy

– migreny

-szumy w uszach

– bóle mięśniowo-powięziowe

– nadmierne napięcie mięśni żucia

– trzaski w stawach żuchwy

– wypadanie żuchwy

– atypowe bóle uszu

– neuralgie

– porażenie nerwów twarzy

– urazy głowy i żuchwy

– zaciskanie zębów

– szczękościsk

– problemy z otwieraniem i zamykaniem ust

– problemy z jedzeniem i połykaniem pokarmu

– zawroty głowy

– wady zgryzu

– kręcz szyi

Punkt spustowy – ognisko podrażnienia tkanek.
Może być przyczyną bólu, tkliwości, podrażnienia układu autonomiznego, zaburzenia propriocepcji.
Pkt spustowe mogą występować w mięśniach, powięziach, skórze, więzadłach czy okostnej, dając objawy bólowe i ograniczenia ruchomości.
Wyróżniamy dwa rodzaje:
– pkt maksymalnie bolesny (skóra i tk. podskórna)
– mięśniowo-powięziowy pkt. spustowy nadmiernie podrażniony punkt mięśnia szkieletowego lub powięzi mięśnia.
Techniki: kompresja ischemiczna, spray and stretch, uwalnianie pozycyjne, MET, Soft fouch, masaż kostką lodu, iNiT.
Przeciwwskazania:
– otwarte rany,
– uszkodzenia (świeże) pourazowe,
– okolice żylaków,
– miażdżyca,
– zaburzenia krzepliwości krwi,
– kobiety w 1 trymestrze ciąży.

Czynniki sprzyjające powstaniu:
– przeciążenia,
– stres,
– nagłe schłodzenie mięśni,
– dysfunkcje narządów wewnętrznych,
– artropatie,
– zmiany odruchowe,
– mioptie,
– neuropatie,
– infekcje,
– złe postawy ciała,
– wady wrodzone,
– skrócenia kończyn,
– wiotkość,
– wzmożone napięcie mięśniowe.

Nieinwazyjna metoda rehabilitacji neurofizjologicznej oraz psychologicznej. Metoda łączy zdobycze dalekowschodniej akupresury i akupunktury oraz zachodniej refleksoterapii, nauki o powięziach, układzie nerwowym somatycznym i wegetatywnym oraz o polu morfogenetycznym.

Cele:
Wzbudza utracone przewodnictwo nerwowe.
Reguluje potencjały własne nerwów.
Znosi napięcie ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego.
Odreagowanie psychiczne i nerwowe.
Posiada działanie odkwaszaszajace oraz odtruwające.
Reguluje prace układu: krążenia, oddechowego, rozrodczego, trawiennego, endokrynnego, wydalniczego , rozrodczego.

Wskazania:
przykurcze, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia czucia, niedowłady, problemy stawu barkowego, kolanowego, przykurcze ścięgna Achillesa, oraz wszelkiego rodzaju bólu i ograniczenia ruchomości (migreny, rwy barkowe, kulszowe itd.)

Połączenie różnorodnych techniki masażu z tym co najlepsze w dziedzinie akupunktury, akupresury, refleksoterapii, terapii manualnej, a także suche igłowanie. Medycyna manualna wg dr Składowskiego

Metoda mechanicznego drażnienia tkanek poprzez zastosowanie bardzo cienkich igieł do akupunktury w celu wywołania miejscowej reakcji skurczowej, zwiększenia ukrwienia (suche igłowanie głębokie), stymulacji skóry i rozluźnienia.

Wskazania :

  • entezopatie (łokieć tenisisty/ golfisty)
  • ostroga piętowa
  • kolano biegacza
  • przykurcze
  • napięciowe bóle głowy
  • zespół pasma biodrowo- piszczelowego
  • bóle barków (zamrożony bark)
  • urazy
  • kręcz szyi

Terapia wisceralna polega na rozluźnieniu restrykcji powięziowych jamy brzusznej, klatki piersiowej i miednicy, aby stymulować narządy wewnętrzne do normalnego ruchu i funkcji. Większość ludzi zna idę stawów i mięśni powodujących sztywność, ból i ograniczenie ruchu, ale nie biorą pod uwagę roli swoich narządów. Często terapeuci zajmujący się leczeniem układu ruchu zajmują się skutkiem a nie przyczyną dolegliwości, która może mieć podłoże w dysfunkcji wisceralnej.

 

Wskazania do terapii wisceralnej :

  • bóle kręgosłupa
  • zaburzenia żołądkowo- jelitowe
  • zaparcia
  • refluks
  • stany po operacji w obrębie jamy brzusznej
  • bóle miednicy
  • zaburzenia układu moczowo- płciowego
  • zaburzenia oddychania

Połączenie protokołu diagnostycznego Liebermana i terapii manualnej krtani wg. Lesley Mathieson w celu poprawy funkcjonowania traktu głosowego oraz struktur odpowiedzialnych za połykanie pokarmów.

 

Wskazania do terapii manualnej krtani :

  • zaburzenia głosu
  • chrypki
  • porażenie fałdów głosowych
  • porażenie nerwu krtaniowego
  • dysfagia
  • stan po intubacji
  • tracheostomia i stan po usunięciu tracheostomii
  • dyzartia
  • utrata głosu
  • bóle gardła i krtani

Mechaniczna przyrządowa regulacja powięzi w terapii mięśniowo-powięziowych punktów spustowych w zaburzeniach czynnościowych narządu ruchu. Terapia mająca na celu zwiększenie niebolesnego zakresu ruchu, wspomaganie/regulacja funkcji mięśni, usuwanie bólu neuropatycznego, normalizacja tkanki bliznowatej skóry oraz powięzi, wspomaganie terapii ścięgien i więzadeł.

Działanie:

  • stymulacja procesu regeneracji powięzi, pomaga w poprawie jej funkcji, a także w kierunkowej mobilizacji oraz w eliminacji bólu
  • poprawa mobilności mięśni i stawów na które opracowywane mięśnie oddziałują
  • redukcja tzw. zrostów tkanki łącznej, czyli uwalnianie powięziowe
  • poprzez drażnienie mechanoreceptorów dochodzi do zmniejszenia odczuwania bólu, a zatem redukcji wzmożonego napięcia mięśniowego
  • aktywizacja napięcia mięśniowego w przypadku jego zbyt niskiego wystąpienia
  • w obrębie więzadeł dochodzi do pobudzenia syntezy kolagenu
  • poprawa leczenia powięzi- tkanki łącznej poprzez stymulację fibroblastów

 

Przeciwwskazania:

  • strach przed zabiegiem
  • brak ciągłości skóry
  • świeże blizny, które nie wywołują restrykcji
  • znamiona, brodawki, kurzajki itp.
  • występowanie w tkance podskórnej zmian o nieznanym pochodzeniu przybierające formę guzów
  • żylaki, malformacje naczyniowe ( również w obrębie drobnych naczyń)
  • nowotwory
  • ciąża

TERAPIE

EEG Biofeedback jest bezpieczną i skuteczna metodą terapeutyczną, której głównym celem jest poprawa pracy i funkcji mózgu. Najnowsze badania wskazują, że poprzez zastosowanie metody Biofeedback możemy poprawić funkcjonowanie naszego mózgu od 60 do 90% w zależności od stopnia uszkodzenia, możliwości układu nerwowego, aktywności pacjenta oraz wieku. W terapii wykorzystuje się fale mózgowe, zapis bioelektrycznej czynności mózgu o różnej częstotliwości i amplitudzie. Zapis fal mózgowych wyznacza nam prawidłowość lub patologię. Biofeedback jest formą neurorehabilitacji, która łączy w sobie elementy psycho i neurofizjoterapii. Przy użyciu sprzętu komputerowego z dwoma monitorami oraz kodera do rejestracji fal mózgowych można obrazować i modulować czynność bioelektryczną mózgu. W tym celu wykorzystuje się biologiczne sprzężenie zwrotne między stanem psychicznym a czynnością neurofizjologiczną mózgu osoby trenowanej. Pacjent sam, świadomie może kierować czynnością swoich fal mózgowych. Trening ma bardzo przyjemna formę animacji, gry komputerowej lub filmu. Po przeprowadzeniu odpowiedniej ilości treningów, pozytywne skutki terapii mogą utrzymywać się aż do 10 lat.

Mikropolaryzacja jest zabiegiem polegającym na stymulacji funkcji kory mózgowej przy zastosowaniu prądu stałego o małym natężeniu. Celem stymulacji jest pobudzenie czynności określonych obszarów kory mózgowej odpowiedzialnych np. za funkcje ruchowe, mowę. Zabieg jest bezpieczny, nieinwazyjny i bezbolesny, którego jedynym dotychczas obserwowanym skutkiem ubocznym jest swędzenie w miejscu przyłożenia elektrod. Najlepszy efekt uzyskuje się przy połączeniu mikropolaryzacji z neurorehabilitacją, oraz biofeedbackiem.

Do wykonania zabiegu używa się dwóch elektod – katody i anody przez które przepływa prąd o niskim natężeniu i stałym kierunku. Katoda jest elektrodą zmniejszającą, a anoda zwiększającą aktywność kory mózgowej. Fakt ten ma zastosowanie przy jednostronnych uszkodzeniach mózgu np. w przebiegu udaru lub urazu gdzie niska aktywność półkuli uszkodzonej nie wynika tylko z samego faktu uszkodzenia strukturalnego ale również z hamowania przez hiperaktywną nieuszkodzoną półkulę. Dlatego, aby przywrócić równowagę stymulację anodową stosuje się na uszkodzonej, a katodową na nieuszkodzonej półkuli.
Przezczaszkową stymulację można również stosować selektywnie na korę ruchową, somatosensoryczną, wzrokową czy przedczołową wpływając na funkcje percepcyjne, poznawcze i ruchowe.

Wskazania:

  • Udary mózgu
  • Afazja
  • Migrena
  • Dystonia
  • Urazy czaszkowo-mózgowe z deficytem neurologicznym
  • Ból przewlekły
  • MPD
  • Autyzm
  • Padaczka lekooporna

Przeciwwskazania

  • Ciała obce, metalowe klipsy, implanty
  • Rozrusznik serca
  • Ciąża
  • Padaczka- przeciwwskazanie względne

czytaj więcej

NA CZYM POLEGA TERAPIA INTEGRACJI SENSORYCZNEJ

Terapia ta polega na rozwijaniu prawidłowego odbioru i analizy bodźców dostarczanych z otoczenia poprzez zmysły zewnętrzne ( wzrok, słuch, dotyk, smak, węch) oraz płynące z własnego ciała poprzez zmysły wewnętrzne (równowagi i czucia głębokiego). Jest dla dziecka bardzo atrakcyjna, gdyż ma charakter wesołej zabawy ruchowej. Podczas tej zabawy dostarczane są dziecku takie bodźce, których najbardziej potrzebuje jego system nerwowy. Terapia ta, zwana „naukową zabawą” jest dostosowana do poziomu rozwojowego dziecka. Dziecko będzie zachęcane i kierowane do wykonywania aktywności, które będą wyzwalać i prowokować odpowiednie, skuteczne reakcje na bodziec sensoryczny. W trakcie zajęć wykonywane będą odpowiednie dla dziecka aktywności dostarczające stymulacji przedsionkowej, proprioceptywnej oraz dotykowej. Stopień trudności tych aktywności będzie stopniowo wzrastać tak, aby wymagać od dziecka bardziej zorganizowanych i zaawansowanych reakcji. Zajęcia realizowane są z wykorzystaniem różnorodnych przyrządów i pomocy terapeutycznych, takich jak huśtawki, platformy, deskorolki. Oddziałując na inną grupę zmysłów używamy np.: fakturowych pomocy sensorycznych, przyrządów do stymulacji słuchowej, węchowej oraz wzrokowej.

Termin integracja sensoryczna określa prawidłową organizację wrażeń sensorycznych (bodźców) napływających przez receptory. Oznacza to, że mózg, otrzymując informacje ze wszystkich zmysłów (wzrok, słuch, równowaga, dotyk, czucie ruchu-kinestezja) dokonuje ich rozpoznania, segregowania i interpretacji oraz integruje je z wcześniejszymi doświadczeniami. Na tej podstawie mózg tworzy odpowiednią do sytuacji reakcję nazywaną adaptacyjną. Jest to adekwatne i efektywne reagowanie na wymogi otoczenia.
Nierozwinięcie określonych umiejętności w kolejnych stadiach rozwoju powoduje powstawanie trudności w funkcjonowaniu i zachowaniu dziecka. Najważniejszymi systemami sensorycznymi są system przedsionkowy, proprioceptywny i dotykowy. Zaczynają one pracować bardzo wcześnie, jeszcze w okresie prenatalnym i najintensywniej przebiegają do końca wieku przedszkolnego. Ich prawidłowe funkcjonowanie wpływa na pracę pozostałych zmysłów, przyczynia się do rozwoju napięcia mięśniowego, koordynacji ruchowej, reakcji równoważnych, ruchów oczu, świadomości ciała.

Celem terapii SI jest poprawa połączeń synaptycznych centralnego układu nerwowego dziecka czyli poprawa jakości przesyłania i organizacji informacji odbieranych przez różne jego zmysły (przedsionkowy- odpowiada za równowagę i rejestrację ruchu ciała, propriocepcji – czucia własnego ciała, dotyku).
Głównym zadaniem terapii integracji sensorycznej jest dostarczanie dziecku podczas jego aktywności ruchowej, kontrolowanej przez terapeutę ilości bodźców sensorycznych, wywołujących w konsekwencji poprawę integracji bodźców docierających do dziecka z otoczenia, jak i jego ciała.

TERAPIA SI WYKORZYSTYWANA JEST W PRACY Z DZIEĆMI:

  • z opóźnieniem rozwoju psychoruchowego
  • z trudnościami w uczeniu się (dysleksja, dysgrafia, słaba koncentracja uwagi)
  • z niepełnosprawnością intelektualną
  • z niepełnosprawnością ruchową
  • z autyzmem
  • z ADHD
  • z zespołem Downa, Aspergera, Reta, Turnera
  • z MPD

OBJAWY ZABURZEŃ INTEGRACJI SENSORYCZNEJ:

  • Nadmierna lub zbyt mała wrażliwość na bodźce dotykowe, wzrokowe, słuchowe
  • niepokój, kłopoty z zaśnięciem
  • zła tolerancja na wykonywanie przy dziecku czynności pielęgnacyjnych i higienicznych, takich jak: obcinanie włosów, paznokci, mycie twarzy, zębów, smarowanie kremem, czesanie, czyszczenie nosa, uszu itp.
  • problemy z samodzielnym myciem się, ubieraniem, zwłaszcza zapinaniem guzików i sznurowaniem butów,
  • słaba równowaga: gdy dziecko potyka się i upada częściej niż rówieśnicy, prawie zawsze ma jakiś siniak czy zadrapanie,
  • nadruchliwość, dziecko nie może usiedzieć/ustać w jednym miejscu,
  • słaba koncentracja, dziecko łatwo się rozprasza,
  • impulsywność, nadwrażliwość emocjonalna
  • gdy dziecko nieumyślnie wchodzi lub wpada na meble, ściany, inne dzieci,
  • gdy dziecko uwielbia ruch, poszukuje go, dąży do niego. Jest stale w ruchu – biega, podskakuje, często zmienia pozycję ciała
  • gdy dziecko w nowym miejscu czuje się zagubione, potrzebuje sporo czasu by zdobyć orientację w otoczeniu,
  • wycofanie z kontaktów społecznych
  • mylenie stron prawa-lewa, w obrębie własnego ciała oraz w otaczającej przestrzeni,
  • trudności z czytaniem i pisaniem, trudności w przepisywaniu, przerysowywaniu z tablicy

Duża grupa dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym ma różnego stopnia zaburzenia mowy wynikające z uszkodzenia ośrodków i dróg nerwowych. Powodują one zaburzenia kontroli i koordynacji czynności mięśni biorących udział w procesie mowy, samodzielnego jedzenia, picia, itp.

Terapia logopedyczna polega na stosowaniu masaży logopedycznych wewnętrznych i zewnętrznych.Stąd konieczność bardzo wczesnej, systematycznej i intensywnej stymulacji rozwoju mowy, gdyż tylko taka daje szansę na jej uaktywnienie i poprawność.

Zajęcia wspierające rozwój psychoruchowy i koncentrują się na poprawie koordynacji, pamięci i koncentracji uwagi.

Na zajęciach wykorzystuje się elementy kształcenia językowego. Ponadto stosowane są wybrane elementy kinezjologii edukacyjnej P. Dennisona, a u dzieci ze szczególnymi porzebami programy M. Ch. Knillów i wybrane ćwiczenia z metody W. Sherborne.
Terapia pedagogiczna to oddziaływanie za pomocą środków psychologicznych i pedagogicznych na przyczyny trudności w uczeniu się. Celem takiego oddziaływania jest eliminacja niepowodzeń. Ponadto terapia koncentruje się na konsekwencjach tychże niepowodzeń, m. in. zaniżonej samoocenie, niechęci do nauki, zaburzeniach koncentracji uwagi, nerwicach, itp.
Metody terapii dobierane są indywidualnie pod kątem napotykanych przez dziecko trudności.

Zajęcia psychologiczne mają charakter spotkań indywidualnych i są dostosowane do indywidualnych możliwości i potrzeb pacjentów. Terapia ma na celu wspomaganie rozwoju, nabywanie nowych umiejętności oraz eliminację zachowań negatywnych i niepożądanych.

Celem terapii psychologicznej jest:

  • stymulowanie funkcji intelektualnych,
  • ćwiczenia poprawiające koncentrację,
  • rozwijanie sfery emocjonalnej i społecznej,
  • praca nad rozwojem poznawczym pacjentów, czyli pamięć, uwaga, mowa i myślenie,
  • zajęcia relaksacyjne, które pozwalają odpocząć i wyciszyć się,
  • programy rozwijania percepcji wzrokowej, ćwiczenia grafomotoryczne,
  • rozwijanie mechanizmów naśladowania i współdziałania,
  • rozwijanie orientacji w schemacie ciała i w przestrzeni,
  • współpraca z rodzicami lub opiekunami.

Sala Doświadczania Świata w ogólnym tego słowa znaczeniu to specjalnie wyodrębnione pomieszczenie wyposażone w różnego rodzaju urządzenia stymulujące rozwój zmysłów. Głównym celem organizowania takich sal jest stwarzanie możliwości odbierania nowych bodźców, wzbogacanie doświadczeń oraz miłe spędzanie czasu w atmosferze relaksu i pełnej akceptacji przez osoby z wieloraką niepełnosprawnością. Terapia w Sali Doświadczania Świata dobierana jest indywidualnie do potrzeb dziecka. W takiej Sali dziecko ma wolność wyboru bodźców, których w danym momencie najbardziej potrzebuje. Poznawanie odbywa się poprzez zmysły, dzięki czemu dostarczane do układu nerwowego informacje wpływają bardzo pozytywnie na pamięć, koncentrację, naukę a przede wszystkim na chęć podejmowania aktywności, działań.

Zajęcia w sali doświadczania świata skierowane są do osób z różnego rodzaju

  • niepełnosprawnościami i deficytami:
  • upośledzeniem umysłowym,
  • mózgowym porażeniem dziecięcym,
  • autyzmem,
  • zespołem Downa,
  • chorobą psychiczną,
  • zaburzeniami mowy na tle nerwicowym,
  • osoby z demencją.

Cele terapeutyczne realizowane w sali:

  • sala stanowi urozmaiconą, atrakcyjną formę spędzania wolnego czasu, jest miejscem wypoczynku i odprężenia i relaksu,
  • motywuje do podejmowania aktywności uczestników, zwiększa ich aktywność i chęć poznawania,
  • zwiększa możliwość odbioru różnorodnych bodźców sensorycznych, przez co zwiększa wrażliwość oraz rozwija integrację sensoryczną i procesy poznawcze,
  • wywołuje zadowolenie i poczucie bezpieczeństwa, ułatwia pokonywanie lęku, zwiększa chęć do nawiązywania kontakt

Wzrok jest jednym ze zmysłów wykorzystywanych w dużym stopniu przez człowieka.

Zajęcia skierowane są do osób w każdym wieku posiadających zaburzenia widzenia wynikające z różnych przyczyn.

Celem zajęć są:

  • poprawa jakości widzenia,
  • rozwijanie podstawowych sprawności wzrokowych związanych z kontrolowaniem ruchów gałek ocznych (fiksacja, lokalizowanie bodźca, zbieżność, śledzenie, wodzenie, przenoszenie spojrzenia, przeszukiwanie, konwergencja, akomodacja)
  • nauczanie pacjenta kontrolowania ustawienia oczu,
  • poprawa stanu widzenia obuocznego,
  • koordynacja wzrokowo-ruchowa,
  • pamięć wzrokowa
  • zwiększenie koncentracji uwagi.

Zajęcia odbywają się z zaciemnionym pomieszczeniu, gdzie występuje lepsza reakcja spostrzegania.

Rehabilitant wzroku słabowidzących kto to?

To osoba, która zajmuje się rozwijaniem widzenia u osób słabowidzących od urodzenia, usprawnianiem widzenia u osób z nabytym uszkodzeniem wzroku oraz nauczaniem wykorzystania wzroku w codziennym funkcjonowaniu.

Rehabilitant wzroku:

  • przeprowadza diagnozę widzenia osoby słabowidzącej i na jej podstawie opracowuje i realizuje program rozwijania/usprawniania/rehabilitacji wzroku,
  • pomaga w doborze pomocy optycznych, elektronicznych i nieoptycznych, które mogą zwiększyć skuteczność posługiwania się wzrokiem, a także prowadzi trening w zakresie ich używania,
  • wspiera rozwój umiejętności posługiwania się wzrokiem, dokonuje oceny otoczenia i jego dostosowania do potrzeb osób słabowidzących,
  • wspiera integrację osoby słabowidzącej w środowisku (przedszkole, szkoła, miejsce pracy),
  • współpracuje z rodziną słabowidzącego, innymi osobami z jego otoczenia, z lekarzem okulistą i z innymi specjalistami uczestniczącymi w procesie usprawniania/rehabilitacji (psychologiem, pedagogiem, nauczycielem orientacji przestrzennej, instruktorem czynności życia codziennego, optometrystą, ortoptystą, optykiem, pracownikiem socjalnym, itp.).

VocaSTIM jest innowacyjnym urządzeniem do nowoczesnej terapii zaburzeń mowy, bardzo skutecznym w przypadkach porażeń fałdów głosowych i dysfagii. W porównaniu z klasyczną terapią, VocaSTIM umożliwia o ponad 50% szybszy powrót pacjenta do sprawności.
Terapia VocaSTIM bazuje na połączeniu elektrostymulacji precyzyjnie dobranej do zestawu ćwiczeń zamiarowych. VocaSTIM umożliwia przeprowadzanie nerwowo-mięśniowej terapii foniatrycznej i artykulacyjnej oraz diagnostykę stopnia uszkodzenia mięśnia. System gotowych wskazań z opisami czyni go uniwersalnym narzędziem pracy dla osób pomagających pacjentom z zaburzeniami mowy i połykania, wynikającymi z urazów i zabiegów w obrębie szyi.Zabieg jest bezbolesny dla pacjenta i trwa ok. 30 min.

Przeciwwskazania dla terapii prądami stymulującymi są:

  • schorzenia wysoce zapalne z gorączką w przebiegu,
  • ciąża,
  • elektroniczne rozruszniki serca lub inne wszczepione stymulatory,
  • nowotwory złośliwe,
  • porażenia kurczowe,
  • uszkodzenia skóry w obszarze zabiegu,
  • implanty zawierające części metalowe w obszarze zabiegu.

Przeprowadzone dotąd międzynarodowe badania i publikacje naukowe (prof. Martin Ptok, prof. Johann Pahn) potwierdziły, że VocaSTIM jest właściwą odpowiedzią na potrzebę szybszego usprawniania pacjentów.

Elektrostymulacja wykonywana Elektrostymulatorem nerwowo- mięśniowym TENS/EMS to zabieg, który wywołuje skurcz mięśnia za pomocą prądu impulsowego stałego przerywanego. Ma on na celu pobudzić mięśnie oro- facjalne do naprzemiennego skurczu i relaksacji. Elektrostymulacji poddaje się najczęściej porażone mięśnie, które nie są prawidłowo unerwione. W efekcie dochodzi do pobudzenia, wzmocnienia oraz wzmożonego natlenienia tkanek. Zabiegowi poddawana może być twarz, przełyk jak i jama ustna- język, podniebienie, policzki. Zabieg stymulacyjny prądem EMS lub TENS warto zastosować w przypadkach:

  • w terapii urazów,
  • bólach naczyniowych, reumatycznych, neurogennych,
  • porażeniach twarzy, neuralgiach,
  • porażeniach krtani,
  • stanach poudarowych,
  • niedowładach mięśni twarzy,
  • niewłaściwym napięciu języka,
  • dysfunkcjach podniebienia miękkiego,
  • dysfunkcji stawu skroniowo- żuchwowego,
  • zanikach mięśni,
  • dysfagii,
  • bruksizmie,
  • stymulacji mięśni okrężnego, żwacza, jarzmowego, opadającego kącika ust,
  • stymulacji nerwu ocznego

Przeciwwskazaniem do stosowania elektrolecznictwa są:

  • aktywne nowotwory,
  • zaawansowane zaburzenia naczyń w miejscu zabiegu ,
  • gorączka,
  • świeże miejsce pooperacyjne lub po urazie

Dzięki odpowiednio dobranym parametrom i głowicom- końcówkom, elektrostymulacja jawi się jako metoda bezpieczna i bardzo skuteczna. Atutem jej jest możliwość stymulacji tak zewnętrznej, jak i wewnętrznej części twarzy.

Terapia zajęciowa jest doskonałą formą rehabilitacji dla dzieci i dorosłych, która za pomocą swoich metod działania wspomaga proces leczenia.

W skład tych zajęć wchodzą:

  • nauka lub doskonalenie czynności samoobsługowych,
  • poznawanie nowych technik prac artystycznych co wpływa na koordynację wzrokowo-ruchową, kształtuje wyobraźnię oraz wspomaga ćwiczenie małej
  • motoryki,
  • zabawa i edukacja.

Celem terapii jest:

  • przywrócenie lub nauka czynności umożliwiających samodzielne
  • funkcjonowanie,
  • rozluźnienie mięśni i koncentracji psychiki,
  • zmniejszenie napięcia stanów depresyjnych, lękowych,
  • zwiększenie poczucia własnej wartości oraz rozszerzania kręgu zainteresowań.

Zajęcia odbywają się w formie indywidualnej.

STYMULACJA BAZALNA A.Fröhlich’a narodziła się w latach 70-tych w Niemczech w Ośrodku Opieki Specjalnej (Landstuhl). Jest to przede wszystkim koncept rehabilitacji i wsparcia dla dzieci, młodzieży i osób dorosłych o głębokim upośledzeniu umysłowym, czyli zależnych w dużym stopniu od rodziny i osób, które z nimi pracują. Osoby o głębokim upośledzeniu komunikują się z osobami i ze środowiskiem przede wszystkim za pośrednictwem własnego ciała i potrzebują specjalnych ofert wychowawczych, które uwzględniają ich aspekty biograficzne, ich realne i specjalne potrzeby i ich możliwości komunikacyjne. Ta propozycja pedagogiczna ma na celu przede wszystkim pobudzenie maksymalnego rozwoju osoby o głębokim upośledzeniu, proponując liczne bodźce środowiskowe i doświadczenia wielozmysłowe, które ułatwiają rozwój świadomości własnej egzystencji. Świat osób o głębokim upośledzeniu jest bardzo ograniczony i skoncentrowany przede wszystkim na bliskim kontakcie cielesnym, który daje im (choćby w minimalny sposób) możliwość poznania go. STYMULACJA BAZALNA pomaga wyrównać brak własnych doświadczeń życiowych osoby o głębokim upośledzeniu i za pomocą propozycji własnej aktywności, waloryzuje w maksymalny 1/4 Stymulacja bazalna – artykuł sposób ruchy własne (nawet minimalne), wzmacniając w ten sposób jego sens i cel. Za pomocą własnej aktywności i odpowiednio dobranych bodźców pomaga osobie o głębokim upośledzeniu wejść w kontakt z własnym ciałem i światem zewnętrznym. Poprzez własne ciało i jego kontakt z otoczeniem ułatwia się proces ciągłych zmian między JA i ŚWIAT. Ponadto STYMULACJA BAZALNA zajmuje się tworzeniem odpowiedniego, harmonijnego środowiska, które pomaga osobie percepcję samego siebie jako osoby aktywnej, nawet jeśli jest to aktywność (według naszych norm) minimalna. STYMULACJA BAZALNA jest jednocześnie konceptem pedagogicznym praktycznym i umożliwia -po przejściu kursów- interwencję edukacyjną w krótkim czasie. Jest przeznaczona dla następujących profesjonalistów: pedagodzy, wychowawcy, logopedzi, fizjoterapeuci etc. Kursy są prowadzone w całej Europie. Koncept ma prawie 40 letnią sprawdzoną praktykę w życiu codziennym i terapii stosowanej u dzieci, młodzieży, dorosłych oraz osób w starszym wieku z głębokim upośledzeniem umysłowym. (www.srnis.pl)

Metoda Feldenkraisa

Metoda pracy z ciałem stworzona i rozwinięta przez dr Moshe’a Feldenkraisa polega na manualnej pracy indywidualnej i wykonywaniu ćwiczeń. Jest osadzona w ruchu jako elemencie o największym znaczeniu dla samoedukacji jednostki, poprawy całościowego funkcjonowania, poprawienia i poszerzenia wyobrażenia siebie i pełniejszego uzmysłowienia sobie własnego potencjału. Ćwiczenia polegają na wykonywaniu powolnych ruchów – delikatnie, z przyjemnością, z wyostrzoną świadomością procesu rozwojowego zachodzącego tu i teraz. Osoba ćwicząca uczy się korygować nieefektywne i błędne ruchy, zwracając uwagę na informacje płynące z wewnątrz – fizyczne i mentalne. W ten sposób doświadcza fundamentalnej jedności ciała i umysłu w działaniu centralnego układu nerwowego. Ćwiczenia Feldenkraisa stopniowo eliminują szkodliwe działania i zbędne ruchy, i wszystko to, co blokuje lub zakłóca ruch. ( źródło „Mowa ciała” Ron Kurtz, dr Hector Prestera) !!!!!

Diagnozowanie i leczenie tkanek miękkich

Terapia łączy w sobie szereg sposobów diagnozowania i leczenia tkanek miękkich oraz rozmaite aspekty terapii zawartych w różnych metodach, co pozwala na całościowe podejście do dysfunkcji tkanek miękkich. Dodatkowo, jako nieodzowny element sukcesu terapeutycznego, poruszana jest także kwestia autoterapii pacjentów. (www.klinikaosteopatii.pl)

Funkcjonalna rehabilitacja chorych po ogniskowych uszkodzeniach mózgu
Metoda ta polega na pomocy pacjentom po uszkodzeniach mózgu w zakresie technik i strategii odbudowy najważniejszych funkcji motorycznych (chód, ruchy kończyny górnej, funkcje dnia codziennego).

Stosowana u chorych po udarach mózgowych, urazach czaszkowo – mózgowych oraz w przebiegu innych chorób OUN.

BADANIE QEEG czyli tzw. mapowanie mózgu.

Mapowanie mózgu to matematyczne i statystyczne analizy aktywności elektrycznej mózgu. Ostrożnie edytowane dane EEG (oczyszczone z zakłóceń, tzw. artefaktów) są przetwarzane za pomocą specjalnych baz danych EEG.

Pozwala to na porównanie funkcjonowania mózgu jednostki do osób w podobnym wieku, bez choroby lub patologii. Identyfikujemy w ten sposób te obszary mózgu, w których występują nieprawidłowości pod względem ilości i rodzajów aktywności elektrycznej, spójność (w zasadzie połączeń między lokalizacjami) i fazy (szybkość informacji między lokalizacjami).

Mapowanie mózgu zazwyczaj ujawnia wzorce odchyleń lub nieprawidłowości w zakresie częstotliwości fal mózgowych, które są charakterystyczne dla pewnych zaburzeń. Problemy z łącznością między lokalizacjami w mózgu mogą być kluczowym zagadnieniem w niepełnosprawności, padaczce i zaburzeniach uczenia. Leki zazwyczaj nie zmieniają tych podstawowych problemów, przez co pacjent może cierpieć na nawroty lub doświadczać przewlekłych objawów. Mapy mózgu mogą pomóc określić rodzaj zaburzeń, gdzie w mózgu jest problem i jak go leczyć. Mapa mózgu jest bardzo pomocna w planowaniu neuroterapii (np. neurofeedback, eeg biofeedback, tdsc).

Badanie QEEG pozwala wykryć przyczynę takich zaburzeń jak:

✔️ uszkodzenia mózgu po wypadkach, pęknięciu tętniaka i udarach
✔️ zaburzenia rozwoju mowy
✔️ deficyty koncentracji i uwagi
✔️ trudności w nauce
✔️ zaburzenia ze spektrum autyzmu
✔️ zaburzenia emocjonalne
I wiele innych.

Zasady Galileo oparte są na naturalnym ruchu ludzkiego chodu. Zmieniający strony ruch Galileo, przypominający ruch huśtawki o zmiennej amplitudzie i częstotliwości, pobudza sekwencję ruchów przypominającą ludzki chód. Szybki ruch platformy treningowej powoduje wychylanie miednicy – podobne jak podczas chodzenia, ale znacznie częstsze. Organizm reaguje kompensacją: rytmicznymi skurczami mięśni, naprzemiennie po lewej i prawej stronie ciała. Od częstotliwości ok. 12 Hz, takie skurcze nie są świadome – stanowią odruch. Odruch rozciągania aktywuje mięśnie nóg, brzucha i pleców, aż do górnej części korpusu.

Liczba skurczów na sekundę wynikających z odruchu rozciągania określana jest przez regulowaną częstotliwość treningu. Na przykład po wybraniu częstotliwości treningu wynoszącej 25 Hz, w każdej sekundzie odbywa się 25 cyklów skurczów mięśni zginaczy i prostowników. Trwająca 3 minuty sesja treningowa o częstotliwości 25 Hz wywołuje zatem tyle samo skurczów mięśni co przejście 4500 kroków.

Amplituda i częstotliwość wibracji generowanych przez Galileo może być regulowana w sposób ciągły, niezależnie od masy ciała.

 

Efekty terapeutyczne :

 

– poprawa równowagi i koordynacji

– wzrost siły mięśniowej

– normalizacja napięcia mięśniowego

– poprawa propriocepcji

– zwiększenie gęstości kości

 

 

W przeciwieństwie do innych platform treningowych, poruszających się w płaszczyźnie pionowej (w górę i w dół), odchylenia podczas Treningu Galileo symulują fizjologiczny ludzki chód.

Metoda HEG polega na pobudzaniu neuronów w płatach czołowych kory mózgowej.

Do wykonania zadań umysłowych aktywujemy neurony, a te z kolei potrzebują odpowiedniej ilości energii. Dostarczenie energii wiąże się ze zwiększonym przepływem krwi.

HEG mierzy przepływ krwi we wspomnianych obszarach, ponieważ tylko odpowiednie ukrwienie powoduje ich aktywację!

Treningi mają na celu poprawę funkcjonowania procesów poznawczych, których ośrodki zlokalizowane są w płacie czołowym , odpowiedzialnym za myślenie, pamięć roboczą, utrzymanie uwagi, planowanie, podejmowanie decyzji, kontrolę emocji (napady złości) czy ruch (koordynacja i planowanie).

Fizjoterapia urologiczna (uroterapia) zajmuje się poprawą funkcji mięśni odpowiadających za trzymanie moczu oraz odbudowaniu prawidłowych wzorców motorycznych. Nietrzymanie moczu bardzo często dotyka pacjentów po udarze niedokrwiennym mózgu, czy w przebiegu stwardnienia rozsianego lub choroby Parkinsona.

Z pomocy fizjoterapeuty mogą skorzystać również pacjenci zmagający się z pęcherzem neurogennym.

Dzięki ćwiczeniom, terapii behawioralnej i elektroterapii jesteśmy w stanie znacząco poprawić jakość życia pacjentów z tak delikatnym problemem. Bardzo ważne jest aby terapia była dobrana indywidualnie do aktualnych potrzeb.

Podczas turnusu w Centrum Neuron Bydgoszcz Fordon lub Śródmieście można skorzystać z sesji terapeutycznych z neuropsychologiem.

Terapeuta psycholog zajmuje się rehabilitacją neuropsychologiczną, w ramach której prowadzi terapię funkcji poznawczych (językowych, wzrokowo-przestrzennych, pamięci i uwagi) oraz funkcji wykonawczych i emocjonalno-motywacyjnych powstałych na skutek uszkodzenia mózgu. Udziela też pomocy psychologicznej Pacjentom i ich bliskim, wspierając ich w procesach adaptacji do życia z niepełnosprawnością.

W swojej pracy wykorzystuje wiele nowoczesnych metod terapeutycznych, w tym mikropolaryzację mózgu (stymulację mózgu prądem stałym, tDCS). Każdą terapię zaczyna od wstępnej diagnozy omawiając z Pacjentem i/lub jego opiekunem potrzeby i możliwości terapeutyczne oraz ustalając cel oddziaływań.

FIZYKOTERAPIA

Fizykoterapia wykorzystuje zjawiska fizyczne – światło, prąd elektryczny, magnetyzm, ultradźwięki, niską temperaturę – do pobudzenia procesów biologicznych w tkankach. Ma zlikwidować ból, obrzęki, wysięki i stany zapalne, stymulować lub łagodzić i goić. W naszym ośrodku prowadzone są zabiegi:
  • laseroterapii, która ma zastosowanie przy gojeniu odleżyn i blizn, w schorzeniach reumatologicznych, w stanach zapalnych stawów, przy urazach tkanek i torebek stawowych.
  • elektroterapii, min. galwanizacja, jonoforeza, diadyniamik, interferencja, TENS, tonoliza, prądy Kotz’a, elektrostymulacja impulsowa. Elektroterapia to całkowicie bezbolesny zabieg o bardzo szerokim wachlarzu zastosowań.
  • krioterapia, czyli leczenie zimnem, opiera się na miejscowym obniżeniu temperatury ciała w bardzo krótkim (czasie 3 – 4 min), w wyniku którego dochodzi do chwilowego obkurczenia naczyń krwionośnych i uśmierzenia lub zniesienia bólu.
  • światłolecznictwo, z wykorzystaniem lampy Sollux, która działa przeciwbólowo, przeciwzapalnie, obniża napięcie mięśniowe i powoduje uczucie odprężenia.

Hydroterapia: wskazania i rodzaje zabiegów

Hydroterapia, inaczej wodolecznictwo lub akwaterapia, to jedna z najstarszych metod leczenia.

Zalecana jest zarówno dla osób zdrowych celem zwiększenia ogólnej odporności organizmu czy redukcji stresu, jak i dla osób cierpiących na liczne schorzenia, m.in. serca jak i układu krążenia, układu nerwowego czy dolegliwości bólowe.

Sprawdź, jakie jeszcze zastosowanie znalazła hydroterapia.

Hydroterapia inaczej określana jest jako wodolecznictwo lub akwaterapia.

To jedna z najstarszych metod leczenia w fizjoterapii.

Wykorzystuje się w niej fizyczne i chemiczne właściwości wody w postaci stałej, ciekłej i gazowej do celów leczniczych.

Zalecana zarówno dla osób zdrowych celem zwiększenia ogólnej odporności organizmu czy redukcji stresu jak i dla osób cierpiących na liczne schorzenia.

Hydroterapia: wskazania

Do niektórych spośród wielu zalet hydroterapii należą: zwiększenie odporności, poprawa przemiany materii, polepszenie funkcjonowania pracy serca jak i układu krążenia, redukcja stresu czy likwidacja podrażnień bólowych jeszcze na etapie podprogowym.

W związku z tym wskazaniami do hydroterapii są:

  • choroby serca,
  • choroby układu krążenia,
  • choroby układu oddechowego,
  • przewlekłe choroby narządu ruchu,
  • choroby przewodu pokarmowego,
  • choroby narządów rozrodczych,
  • urazy,
  • bezsenność,

Hydroterapia – przeciwwskazania,

  • psychozy,
  • zaawansowana anemia,
  • wyniszczenie organizmu.

Jest to terapia zimnym powietrzem nadmuchiwanym strumieniem o regulowanej szybkości na strefy ciała poddawane terapii.

Wirówka to urządzenie z dziedziny hydroterapii, z powodzeniem stosowane w rehabilitacji kończyn dolnych i kręgosłupa.

Główne zastosowania wirówki kończyn i kręgosłupa to łagodzenie stanów pourazowych, zmęczenia mięśni i układu mięśniowo nerwowego.

Wirówka jest także z powodzeniem stosowana z łagodzeniu objawów zaburzeń nerwowych.

Regulowana siła wody, temperatura i strumień wody umożliwiają przeprowadzenie efektywnego hydromasażu.

Masaż wirowy wykazuje działanie redukujące opuchliznę, bóle i napięcie mięśni. Stosowany także w celu usprawnienia krążenia krwi.

Elektroterapia podczas której stosuje się różnego rodzaju prądy lecznicze. Prąd może być stały lub zmnienny o różnej częstotliwości. Jedna z podstawowych terapii w łagodzeniu lub zwalczaniu wielu dolegliwości.

Fenomen rezonansu stochastycznego polega na wykorzystaniu wibracji i szumów, które stymulując aparat mięśniowo-stawowy oddziałują na poprawę koordynacji ruchowej. Zmiany impulsów maj± na celu trenowanie współdziałania receptorów, mózgu i mięśni, co powoduje bardziej efektywne, dostosowane do danych wymagań przebiegi ruchów.

Rezonans Stochastyczny jest wyjątkowo skutecznym zabiegiem profilaktycznym i terapeutycznym w przypadkach licznych schorzeń neurologicznych i ortopedycznych oraz urazów, w szczególności w przypadku zaburzeń ruchu.

Rezonans Stochastyczny:

  • poprawia naukę motoryczną poprzez optymalizację selekcji informacji w mózgu i uwalnianie neuroprzekaźników (np. dopaminy) oraz aktywację obszarów mózgu,
  • poprawia zdolność chodzenia poprzez aktywację rdzeniowych generatorów rytmu,
  • poprawia sterowanie odruchami, optymalnie regulując refleks,
  • poprawia sposób działania i wzrost zespołów komórek nerwowych i chroni komórki nerwowe,
  • poprawia timing ruchów poprzez aktywację móżdżka.
Podczas terapii rezonansem stochastycznym pacjent wyprowadzany jest z równowagi szybko, w sposób zmienny i nieprzewidywalny. BodĽce te trenuj± układ nerwowo-mięśniowy i prowadzą m.in. do tego, że pacjent jest w stanie lepiej kontrolować swoje ruchy.

BTL-6000 TR-Therapy (Targeted Radiofrequency Therapy − Terapia Radiofalowa Ukierunkowana) przenosi fale o częstotliwości radiowej przez tkanki, tworząc ich selektywne przegrzanie. Terapia ta przynosi natychmiastową ulgę w bólu, rozluźnienie mięśniowe, zmniejszenie obrzęków oraz przyspieszenie regeneracji tkanek. Najczęstszymi wskazaniami do Terapii Radiofalowej Ukierunkowanej są: miejscowe przykurcze mięśniowe, punkty spustowe, schorzenia mięśni oraz ścięgien, dolegliwości ze strony kręgosłupa − zarówno szyjnego, jak i piersiowego oraz lędźwiowo-krzyżowego. Ponadto terapia ta doskonale sprawdza się w przypadku urazów i związanych z nimi obrzęków. Efekty terapeutyczne zauważalne są natychmiast i utrzymują się długo po zakończeniu zabiegu. Połączenie umiejętności manualnych terapeuty z BTL-6000 TR-Therapy czyni taką formę terapii nowoczesną i kompleksową, zapewniając jednocześnie natychmiastowe rezultaty.

BTL-6000 TR-Therapy przenosi fale o częstotliwości radiowej przez tkanki, tworząc ich selektywne przegrzanie. Efekty terapii w postaci natychmiastowej ulgi w bólu, rozluźnienia mięśniowego, zmniejszenia obrzęków oraz przyspieszenia regeneracji tkanek zostały potwierdzone naukowo.

 

EFEKTY TERAPEUTYCZNE

ROZLUŹNIENIE MIĘŚNI

Precyzyjne działanie Terapii Radiofalowej Ukierunkowanej na hipertoniczne włókna mięśniowe wywołuje ich natychmiastowe rozluźnienie. Efekt miorelaksacji opiera się przede wszystkim na rozszerzeniu naczyń krwionośnych, które następuje już w trakcie zabiegu i jest odpowiedzialne za większe zaopatrzenie tkanek w substancje odżywcze.

REGENERACJA TKANEK Poprawa miejscowego metabolizmu tkankowego jest naturalnym i istotnym rezultatem Terapii Radiofalowej Ukierunkowanej. Prowadzi ona do przyspieszonej regeneracji tkanek miękkich i szybszego usuwania produktów przemiany materii.

REDUKCJA OBRZĘKÓW Ściany tętniczek są powiększone, a prekapilary rozluźnione, dzięki czemu miejscowe ukrwienie jest zwiększone. Prowadzi to do poprawy krążenia limfy, a następnie redukcji obrzęku.

ULGA W BÓLU Głównym efektem Terapii Radiofalowej Ukierunkowanej jest działanie przeciwbólowe wynikające z rozluźnienia mięśniowego, redukcji obrzęku oraz regeneracji tkanek.

Terapia falami uderzeniowymi BTL SWT jest nieinwazyjnym nowoczesnym rozwiązaniem do eliminowania przewlekłego bólu występującego w układzie mięśniowo − szkieletowym. Ma swoje zastosowanie w fizjoterapii, ortopedii i medycynie sportowej. W przewlekłych schorzeniach mięśni oraz ścięgien, takich jak: zespół bolesnego barku, łokieć tenisisty/golfisty, bóle kręgosłupa, ból ścięgna Achillesa, zapalenia ścięgien, punkty spustowe i inne. Wysoka energia fali uderzeniowej ma wpływ na tkanki organizmu, prowadząc do wielowymiarowego oddziaływania, w tym: neowaskularyzacji, przyspieszenia usuwania produktów przemiany materii, stymulacji kolagenu oraz rozpuszczenia zwapniałych fibroblastów. Działanie w tym zakresie zapewnia doskonałe warunki do przyspieszonej regeneracji, dzięki czemu zostaje przywrócona prawidłowa funkcja organizmu i zniesienie bólu.

 

ZASADA DZIAŁANIA

Fale uderzeniowe są akustycznymi falami przenoszącymi energię w obszar

objęty bólem w układzie mięśniowo-szkieletowym ze stanami podostrymi oraz

przewlekłymi. Dzięki dostarczonej energii następują procesy leczenia oraz regeneracji

tkanek miękkich.

EFEKTY TERAPEUTYCZNE:

– ZMNIEJSZENIE NAPIĘCIA MIĘŚNI

Przekrwienie jest jednym z podstawowych efektów terapii falą uderzeniową.

Zapewnia lepsze odżywienie hipertonicznych mięśni, ścięgien oraz struktur

więzadłowych. Co więcej, następuje również osłabienie patologicznych oddziaływań

pomiędzy aktyną i miozyną. Prowadzi to do obniżenia napięcia mięśniowego.

 

– PRZYSPIESZENIE GOJENIA ZWIĘKSZENIE PRODUKCJI KOLAGENU

Produkcja odpowiedniej ilości kolagenu jest koniecznym warunkiem wstępnym w procesie odbudowy uszkodzonych struktur układu mięśniowo-szkieletowego.

 

– PRZYSPIESZENIE METABOLIZMU I MIKROCYRKULACJI

Technologia SWT przyspiesza usuwanie metabolitów nocyceptywnych, zwiększa utlenowanie oraz poprawia zaopatrzenie uszkodzonej tkanki w źródła energii. Wspomaga usuwanie histaminy, kwasu mlekowego oraz innych drażniących substancji – w większości o odczynie kwaśnym.

Eleveo to urządzenie treningowe do jednoczesnej kontroli odciążenia, postawy oraz balansu na bieżni i na stałym podłożu. Systemy do dynamicznego odciążenia to idealne rozwiązanie do treningu pacjentów w szerokim zakresie dysfunkcji chodu. Eleveo pomaga w utrzymaniu prawidłowej postawy ciała, redukuje obciążenie, eliminuje problem balansu oraz usprawnia trening koordynacji w ruchu. Unikatowe uprzęże zostały zaprojektowane nie tylko do jedno lub dwustronnego podparcia ciała, ale także do progresywnej zmiany poziomu od pełnego obciążenia do pełnego odciążenia. Budowa umożliwia manualną kontrolę przez terapeutę nóg i miednicy w celu kontroli prawidłowego ruchu.