POZOSTAŁE METODY TERAPII W OŚRODKU NEURON

KINEZYTERAPIA

Jest to sposób pracy terapeuty mający za najważniejsze zadanie pomoc pacjentom po uszkodzeniach mózgu w zakresie techniki i strategii odbudowy najważniejszych funkcji motorycznych. Mogą to być np. nauka chodu, ruchy kończyny górnej, funkcje dnia codziennego itp. Stosowana u chorych po udarach mózgowych, urazach czaszkowo – mózgowych oraz w przebiegu innych chorób OUN. Rehabilitacja jest długotrwała i wymaga zaangażowania zarówno terapeuty jak i pacjenta. Techniki stosowane przez terapeutę oparte są na najskuteczniejszych elementach wybranych spośród różnych metod terapeutycznych. Najważniejszą cechą terapii jest jej indywidualne dopasowanie do potrzeb fizycznych oraz psychicznych chorego. Pacjent jest zmuszany do maksymalnej możliwej do osiągnięcia samodzielności w każdym momencie terapii bez zbytniego zaangażowanie osób trzecich.

To koncepcja przeznaczona dla chorych po uszkodzeniu centralnego układu nerwowego(CUN), w tym dla pacjentów po udarach mózgu, stłuczeniach pnia mózgu, urazach czaszkowo-mózgowych czy chorych na stwardnienie rozsiane. Celem Koncepcji Bobath jest badanie i terapia pacjentów z zaburzeniami CUN, rozwiązująca problemy i zaburzenia funkcji, ruchu i tonusu mięśniowego. W koncepcji kładzie się szczególny nacisk na normalizację napięcia mięśni oraz budowanie stabilności centralnej – odpowiadających za prawidłową postawę i wzorzec ruchowy. Proces usprawniania obejmuje zarówno postepowanie w fazie ostrej, jak i przewlekłej. Terapeuta analizuje 24-godzinny model postępowania z chorym (przy ścisłej współpracy z opiekunem, rodziną pacjenta), udziela wskazówek dotyczących pielęgnacji i organizacji przestrzeni w jakiej żyje chory. Terapia Bobath dla dorosłych jest koncepcją terapeutyczną pracy ukierunkowanej na zadania. Tego typu podejście do procesu terapii oparte jest częściowo na obecnej wiedzy z zakres kontroli motorycznej, nauczania motorycznego oraz plastyczności (zdolności do reorganizacji) układu nerwowego i mięśniowego. Częściowo opiera się ono również o doświadczenie klinicystów uwzględniając jednocześnie potrzeby oraz oczekiwania pacjentów.

Jest to metoda terapeutyczna polegająca na oklejaniu różnych części ciała, w zależności od danej dysfunkcji i żądanego celu terapii, plastrami o właściwościach podobnych do właściwości skóry.

Działanie kinesiology tapingu:

  • ułatwienie funkcji mięśni,
  • wspieranie funkcji stawów,
  • poprawa mikrokrążenia,
  • aktywacja układu limfatycznego,
  • działanie przeciwbólowe,
  • poprawa propriocepcji.

Urządzenie Pajęczyna tworzy zestaw cięgien elastycznych o różnej sile sprężystości, łączących punkty w przestrzeni z obejmami umieszczonymi w odpowiednich miejscach na ciele pacjenta. Tworzy pajęczynę, która jest indywidualnie dobierana do każdego pacjenta. Dzięki elastycznym cięgnom możliwe jest korygowanie wad postawy. Urządzenie to jest wykorzystywane w procesie usprawnienia różnorakich schorzeń narządu ruchu, oraz deficytów narządu ruchu wynikających z uszkodzenia centralnego układu nerwowego.

Wskazania:

  • mózgowe porażenie dziecięce,
  • stany pourazowe,
  • choroby nerwowo-mięśniowe,
  • dysfunkcje narządu ruchu.

Cele:

  • pionizacja pacjenta,
  • normalizacja napięcia mięśniowego,
  • nauka zmian pozycji,
  • nauka prawidłowego obciążenia kończyn dolnych,
  • stymuluja zmysłu równowagi,
  • nauka chodu,
  • hamować patologiczne i wyzwalać prawidłowe wzorce chodu.

Podstawowym założeniem rehabilitacji funkcjonalnej jest ukierunkowanie na pacjenta, co oznacza, że jest ona dostosowana do stanu pacjenta, kładzie nacisk na problem konkretnej osoby. Wzorowana jest na naturalnych ruchach człowieka, jest bezbolesna. Terapia ma na celu przywrócenie zaburzonej lub utraconej funkcji, w stopniu, w jakim umożliwiają to organy ciała. Do podstawowych metod wykorzystywanych do przeprowadzenia terapii należą m.in.: PNF, NDT-Bobath, Vojta, Kinetic Control oraz wiele innych.

Metoda FITS powstała w 2004 roku dla potrzeb terapii dzieci z wadami postawy, skoliozami oraz chorobą Scheuermanna

Kluczowe aspekty metody FITS:

  • indywidualne podejście do pacjenta,
  • aspekt psychologiczny, czyli uświadomienie dziecku i rodzicom dysfunkcji związanych ze skoliozą,
  • badanie czynności biernego i czynnego ruchu korekcyjnego,
  • usuwanie barier mięśniowo-powięziowych ograniczających ruch korekcyjny,
    nauka oddechu derotacyjnego w pozycjach funkcjonalnych,
  • budowanie i stabilizacja nowych korekcyjnych wzorców ruchowych,
  • nauka autokorekcji w pozycjach funkcjonalnych i czynnościach dnia codziennego,
  • korekcja łuku pierwotnego poprzez dodanie kompensacji czynnościowej z jednoczesną stabilizacją lub korekcją łuku wtórnego. Kompensacja czynnościowa dotyczy tkanek miękkich, nie jest strukturalna, tzn. że klinicznie – pojawi się rotacja tułowia powyżej lub poniżej łuku pierwotnego (nie większa niż 4–5 stopni) po stronie wklęsłej skoliozy pierwotnej, a na zdjęciu rtg nie będzie widać łuku wtórnego.

Cele ogólne terapii to np. stabilizacja skoliozy u dzieci z uogólnioną wiotkością tkanki łącznej bądź zmniejszenie kąta skrzywienia w skoliozach nieprogresywnych lub z kątem skrzywienia do 30˚ u dzieci z prawidłowymi napięciami mięśniowymi. Innym celem ogólnym może być poprawa stanu klinicznego pacjenta z dużą skoliozą, którego rodzice nie godzą się z pewnych względów na operację. Celem ogólnym jest też uelastycznienie skoliozy w celu lepszej korekcji w trakcie zabiegu operacyjnego bądź korekcja obręczy miednicznej i barkowej oraz ustawienia głowy i szyi, poprawa funkcji oddechowej, ogólnej sprawności i wydolności pacjenta po zabiegu operacyjnym.

Terapia neurorozwojowa-Neuro Developmental Treatment (NDT) oraz jej rozwinięcie w postaci NDT-Bobath Baby to zaawansowana, uznana na całym świecie metoda fizjoterapii o udowodnionych osiągnięciach w leczeniu. Terapia NDT przeznaczona jest dla ludzi, którzy z powodu uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, mają trudności w kontrolowaniu ruchu. Koncepcja NDT czerpie wiedzę z nowych teorii i osiągnięć naukowych dotyczących neurologii, neurofizjologii, ortopedii, biomechaniki i innych. Fizjoterapeuci pracując z pacjentem mającym zaburzenia neurologiczne stosują terapię indywidualnie dobraną dla niego. Ma ona na celu pomóc osobie stać się niezależnym w życiu codziennym na tyle, na ile jest to możliwe.

WSKAZANIA:

  • dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym,
  • dzieci z opóźnieniem psychoruchowym,
  • dzieci z okołoporodowym uszkodzeniem splotu barkowego,
  • dzieci z kręczem szyi,
  • dzieci z wadami wrodzonymi (przepuklina oponowo-rdzeniowa, artrogrypoza, achondroplazja itp.),
  • dzieci z zespołami genetycznymi( zespół Downa, zespół Lowe`a itp.),
  • dzieci z chorobami zanikowymi mięśni,
  • dzieci z wadami postawy,
  • dzieci z zaburzeniami integracji sensorycznej,
  • dzieci z epilepsją.

NDT- BOBATH BABY to wiodąca na świecie metoda usprawniania ruchowego wcześniaków i niemowląt. Kierowana jest również do rodziców, którzy chcą się nauczyć jak należy pielęgnować dziecko ( podnosić, nosić, odkładać, przewijać, karmić), aby rozwijało się prawidłowo a w przyszłości uniknęło wad postawy.

WSKAZANIA:

  • wcześniaki i niemowlęta z grupy wysokiego ryzyka, zagrożone rozwojem mózgowego porażenia dziecięcego,
  • wcześniaki i niemowlęta z zaburzeniami karmienia piersią, ssania i połykania,
  • wcześniaki i niemowlęta z zaburzeniami napięcia posturalnego,
  • wcześniaki i niemowlęta z asymetrią posturalną,
  • wcześniaki i niemowlęta z opóźnieniem psychoruchowym,
  • wcześniaki i niemowlęta z wrodzonymi wadami stóp,
  • wcześniaki i niemowlęta z kręczem szyi,
  • wcześniaki i niemowlęta z okołoporodowym uszkodzeniem splotu barkowego,
  • wcześniaki i niemowlęta z wadami wrodzonymi ( przepuklina oponowo-rdzeniowa, artrogrypoza, achondroplazja itp.),
  • wcześniaki i niemowlęta z zespołami genetycznymi ( zespół Downa, zespół Lowe`a itp.),
  • wcześniaki i niemowlęta z epilepsją.

NDT przeznaczone jest zarówno dla pacjentów z lekkimi, jak i ciężkimi uszkodzeniami. Aktualnie NDT stosowane jest w pediatrii dla wszystkich pacjentów prezentujących zaburzenia w ruchu i postawie. Nieinwazyjny charakter koncepcji pozwala na stosowanie jej od pierwszych dni życia dziecka.

Terapia NDT- BOBATH BABY adresowana jest do Twojego dziecka, jeśli:

  • jest wcześniakiem bądź urodziło się przez cesarskie cięcie i jest bardzo płaczliwe, wrażliwe na ruch i zmianę pozycji, ma problemy ze ssaniem,
  • układa się w literkę „C”,
  • stale przechyla główkę na jedną stronę ,
  • nadmiernie odchyla główkę do tyłu,
  • pręży się, drżą mu kończyny,
  • niechętnie leży na brzuszku,
  • silnie zaciska piąstki.

TheraSuit jest miękką proprioceptywną, dynamiczną ortezą. Jest bezpiecznym i efektywnym urządzeniem rehabilitacyjnym, które zostało stworzone wraz z intensywnym programem ćwiczeń w celu przyśpieszenia progresu dziecka.

Efekty używania kostiumu rehabilitacyjnego TheraSuit:

  • polepsza propriocepcję
  • redukuje patologiczne odruchy
  • przywraca prawidłową postawę oraz wzór ruchowy
  • zapewnia zewnętrzną stabilizacje ciała i wspomaga osłabione mięśnie
  • koryguje prawidłowe ustawienie elementów ciała
  • wpływa na układ błędnikowy (system równowagi)
  • stymuluje mózg oraz polepsza pracę Centralnego Układu Nerwowego
  • prowadzi stymulację dotykową i sensoryczną
  • poprawia płynność mówienia i wymowę
  • obciąża ciało dziecka siłami podobnymi do sił grawitacji

Wskazania:

  • Dziecięce Porażenie Mózgowe
  • udary mózgowe
  • opóźnienia rozwoju motorycznego
  • urazy mózgu
  • urazy rdzenia kręgowego
  • przepuklina rdzeniowo-oponowa
  • choroby układu nerwowo-mięśniowego

Efekty intensywnej terapii:

  • zmniejszenie patologicznych wzorów ruchowych
  • zwiększenie siły i wytrzymałości
  • zwiększenie kontroli nad mięśniami
  • poprawienie balansu i koordynacji
  • zwiększenie niezależności w chodzeniu, siedzeniu, czworakowaniu

Ugul czyli Uniwersalny Gabinet Usprawniania Leczniczego jest kabiną do ćwiczeń i zawieszeń. Stosuje się w niej zawieszenia całkowite, ćwiczenia czynne w odciążeniu, oraz czynne z oporem a także z zastosowaniem systemu bloczkowo-ciężarkowego. Kabina umożliwia szczególne zastosowanie w usprawnianiu leczniczym schorzeń ortopedycznych, reumatologicznych i neurologicznych.

Wskazania do ćwiczeń w Ugulu:

  • ograniczenie zakresu ruchu w stawach,
  • porażenia i niedowłady mięśni (wiotkie, spastyczne),
  • zaniki mięśni,
  • osłabienie siły mięśni,
  • stany po unieruchomieniu,
  • zmiany zwyrodnieniowe stawów,
  • zespoły bólowe w obrębie aparatu ruchu.

Cele:

  • przeciwdziałanie zanikom mięśniowym,
  • zapobieganie powstawaniu przykurczów,
  • leczenie istniejących deformacji,
  • zwiększenie siły mięśniowej, oraz ruchomości stawów.

MASAŻE

MASAŻ BAŃKĄ CHIŃSKĄ w celu masażu leczniczo-relaksacyjnego. Bańki zmniejszają napięcie mięśniowe, które powoduje np. bóle kręgosłupa, a także uciskanie splotów nerwowych i stopniowe powstawanie dolegliwości całego ciała.

WSKAZANIA

  • bóle kręgosłupa
  • dolegliwości mięśniowe
  • problemy ze stawami
  • bóle różnego pochodzenia (w tym migrenowe i nerwobóle)
  • dolegliwości płucne
  • problemy z ukrwieniem

W KOSMETOLOGII

  • usuwanie cellulitu
  • redukcja tłuszczu
  • zmniejszenie widoczności rozstępów
  • wymodelowanie sylwetki

MASAŻ GORĄCYMI KAMIENIAMI to masaż głęboko wyciszający i rozluźniający. Relaksacyjne działanie masażu podgrzanymi kamieniami oparte jest przede wszystkim o dotyk i ciepło. Dodatkowe zalety masażu gorącymi kamieniami to pobudzanie krążenia, niwelowanie napięć mięśniowych i emocjonalnych, poprawa odżywienia i dotlenienia skóry, zwiększenie głębokości oddechu oraz działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe

Masaż klasyczny jest metodą leczenia fizykalnego zewnętrznych i wewnętrznych objawów chorobowych, a w wielu przypadkach również przyczyn. Polega na mechanicznym drażnieniu tkanek, wywierając bezpośredni i pośredni wpływ na organizm.

Stosuje się go dla złagodzenia sztywności, napięcia i bólu mięśni, bólu głowy, dla ogólnego odprężenia i przezwyciężenia stresu. Masaż leczniczy może również zmniejszać dolegliwości związane ze skurczami nóg. Zwykle polega na rozluźnianiu mięśni oraz łagodzeniu napięcia psychicznego, a to przynosi ulgę i uczucie odprężenia. Ten rodzaj masażu zwiększa dopływ krwi do masowanego miejsca, co przyspiesza proces leczenia.

MASAŻ MOTYLKOWY masaż relaksacyjny całego ciała polegający na delikatnym dotyku całego ciała. Nazwa zabiegu sugeruje muśnięcie skrzydła motyla i podkreśla subtelny dotyk, jaki powinien być zastosowany podczas masażu. Jego głównym celem jest integracja całego organizmu jak i uwolnienie od napięcia mięśniowego. Masaż może być wykonywany przez ubranie. Przeznaczony jest dla osób w każdej grupie wiekowej (od wieku niemowlęcego do późnej starości) oraz zalecany jest dla kobiet w ciąży. Ze względu na delikatne bodźce masaż można wykonywać bez ograniczeń ilościowych.

Można go stosować w przeczulicach, zaburzeniach sensorycznych, w nadmiernym stresie, traumach.

MASAŻ SEGMENTARNY ma na celu zlokalizowanie zmian odruchowych w tkankach oraz punktów maksymalnych mogących występować w tych tkankach, a następnie przez zastosowanie specjalnych technik usunięcie zmian chorobowych i wywołanie korzystnych reakcji.

WSKAZANIA

  • czynnościowe i przewlekłe choroby narządów wewnętrznych,
  • zaburzenia wegetatywnego układu nerwowego,
  • stany pourazowe (skręcenia, zwichnięcia, złamania),
  • zaburzenia w funkcjonowaniu gruczołów wewnątrzwydzielniczych,
  • zaburzenia krążenia,
  • czynnościowe, zwyrodnieniowe i przewlekłe gośćcowe choroby kręgosłupa, stawów i tkanek miękkich.

Masaż Shantala jest starożytną techniką masażu niemowląt oraz dzieci, wprowadzoną na europejski grunt przez francuskiego położnika Frederique Leboyer.
Regularne masowanie ma pozytywny wpływ na dziecko, jak również na matkę czy inną osobę wykonującą masaż. Ten rodzaj masażu każdy może wykonywać z łatwością, jego technika wykonywania jest stosunkowo prosta do nauczenia.

Regularne masowanie dziecka codziennie albo conajmniej 3-4 razy w tygodniu daje następujące korzyści:

Dla niemowlęcia lub dziecka:

  • pomaga w uregulowaniu snu (dziecko śpi dłużej, głębiej, spokojniej),
  • poprawia trawienie, reguluje zaparcia, działa kojąco na kolki,
  • wycisza, uspokaja,
  • podnosi świadomość własnego ciała, jego granic; w ten sposób wzmaga poczucie bezpieczeństwa,
  • poprawia, wzmaga więzi z rodzicem,
  • podnosi odporność organizmu, stymuluje układ hormonalny.

Dla rodzica lub osoby wykonującej masaż:

  • poprawia pewność siebie, wiarę w swoje umiejętności opieki nad dzieckiem,
    uspokaja,
  • łagodzi lub zapobiega poporodowej depresji u matek,
  • wzmaga oraz poprawia więź z dzieckiem,
  • pomaga w zrozumieniu dziecka, tego co komunikuje, jakie potrzeby próbuje przekazać.

Przeciwskazania do masażu:

  • mniej niż tydzień po szczepieniu,
  • w czasie choroby
  • z chorobami skóry
  • Szczególną ostrożność trzeba zachować u dzieci z astmą, epilepsją.

Masaż sportowy to nieodłączny element treningu każdego sportowca, który ma wiele wspólnego z masażem klasycznym, z tą różnicą, że jest wykonywany przy użyciu większej siły i energii.

Masaż sportowy to nieodłączny element odnowy biologicznej, który jest wykorzystywany w profesjonalnych programach treningowych.

Pomaga on zapobiegać kontuzjom, likwiduje skutki przetrenowania, rozgrzewa i relaksuje mięśnie oraz zapobiega zakwasom po ćwiczeniach.

Masaż całego ciała sportowca przypomina masaż izomeryczny, którego celem jest odbudowa masy mięśniowej i przywrócenie sprawności mięśni sprzed urazu.

Masaż sportowy podtrzymujący (masaż podtrzymująco-kondycyjny):

  • stosowany jest w okresie przejściowym, tzn. na początku sezonu lub po nim, czyli w czasie przerwy w regularnych zajęciach sportowych. Wtedy sportowiec przestaje trenować lub znacznie redukuje obciążenia.
  • Zadaniem tego masażu jest utrzymanie organizmu  w pełnej sprawności fizycznej.
  • Najczęściej stosuje się masaż całkowity, wykonywany codziennie lub co drugi dzień, w celu aktywizacji układów ruchowego, krążenia i nerwowego.

Jeżeli masaż przeprowadzany jest przed południem, powinien być wykonywany spokojnie, łagodnie, w powolnym tempie. Masaż wieczorny może być dłuższy i bardziej intensywny.

Ten rodzaj masażu należy łączyć z innymi zabiegami fizykoterapeutycznymi wchodzącymi w skład odnowy biologicznej.

MASAŻ TENSEGRACYJNY oparty jest na zależnościach strukturalnych występujących między mięśniami, powięziami i więzadłami. Polega na ocenie palpacyjnej wrażliwości uciskowej tkanek, lokalizacji tkanek w których wystąpiło wzmożone napięcie spoczynkowe i zastosowaniu technik masażu w celu przywrócenia prawidłowego napięcia.

WSKAZANIA

  • zmiany przeciążeniowo-zwyrodnieniowe kręgosłupa
  • rwa kulszowa i ramienna
  • skoliozy i wady postawy
  • kręcz szyi
  • zespół cieśni nadgarstka
  • niedowłady, porażenia i udary
  • choroby reumatyczne
  • dystrofia mięśniowa

Refleksoterapia jest metoda masażu leczniczego stóp i dłoni, w której stymuluje się określone punkty i strefy odruchowe odpowiadające poszczególnym narządom i układom na ciele człowieka. Refleksoterapia traktuje człowieka jako całość, obejmując ciało, umysł i ducha. Terapia uciskowa punktów reflektorycznych powoduje reakcje fizjologiczne, które stymulują potencjał samouzdrowienia organizmu. Celem masażu jest takie oddziaływania na pacjenta, dzięki któremu odzyska on fizjologiczny stan równowagi oraz zdrowie.

ZAJĘCIA TERAPEUTYCZNE

EEG Biofeedback jest bezpieczną i skuteczna metodą terapeutyczną, której głównym celem jest poprawa pracy i funkcji mózgu. Najnowsze badania wskazują, że poprzez zastosowanie metody Biofeedback możemy poprawić funkcjonowanie naszego mózgu od 60 do 90% w zależności od stopnia uszkodzenia, możliwości układu nerwowego, aktywności pacjenta oraz wieku. W terapii wykorzystuje się fale mózgowe, zapis bioelektrycznej czynności mózgu o różnej częstotliwości i amplitudzie. Zapis fal mózgowych wyznacza nam prawidłowość lub patologię. Biofeedback jest formą neurorehabilitacji, która łączy w sobie elementy psycho i neurofizjoterapii. Przy użyciu sprzętu komputerowego z dwoma monitorami oraz kodera do rejestracji fal mózgowych można obrazować i modulować czynność bioelektryczną mózgu. W tym celu wykorzystuje się biologiczne sprzężenie zwrotne między stanem psychicznym a czynnością neurofizjologiczną mózgu osoby trenowanej. Pacjent sam, świadomie może kierować czynnością swoich fal mózgowych. Trening ma bardzo przyjemna formę animacji, gry komputerowej lub filmu. Po przeprowadzeniu odpowiedniej ilości treningów, pozytywne skutki terapii mogą utrzymywać się aż do 10 lat.

NA CZYM POLEGA TERAPIA INTEGRACJI SENSORYCZNEJ

Terapia ta polega na rozwijaniu prawidłowego odbioru i analizy bodźców dostarczanych z otoczenia poprzez zmysły zewnętrzne ( wzrok, słuch, dotyk, smak, węch) oraz płynące z własnego ciała poprzez zmysły wewnętrzne (równowagi i czucia głębokiego). Jest dla dziecka bardzo atrakcyjna, gdyż ma charakter wesołej zabawy ruchowej. Podczas tej zabawy dostarczane są dziecku takie bodźce, których najbardziej potrzebuje jego system nerwowy. Terapia ta, zwana „naukową zabawą” jest dostosowana do poziomu rozwojowego dziecka. Dziecko będzie zachęcane i kierowane do wykonywania aktywności, które będą wyzwalać i prowokować odpowiednie, skuteczne reakcje na bodziec sensoryczny. W trakcie zajęć wykonywane będą odpowiednie dla dziecka aktywności dostarczające stymulacji przedsionkowej, proprioceptywnej oraz dotykowej. Stopień trudności tych aktywności będzie stopniowo wzrastać tak, aby wymagać od dziecka bardziej zorganizowanych i zaawansowanych reakcji. Zajęcia realizowane są z wykorzystaniem różnorodnych przyrządów i pomocy terapeutycznych, takich jak huśtawki, platformy, deskorolki. Oddziałując na inną grupę zmysłów używamy np.: fakturowych pomocy sensorycznych, przyrządów do stymulacji słuchowej, węchowej oraz wzrokowej.

Termin integracja sensoryczna określa prawidłową organizację wrażeń sensorycznych (bodźców) napływających przez receptory. Oznacza to, że mózg, otrzymując informacje ze wszystkich zmysłów (wzrok, słuch, równowaga, dotyk, czucie ruchu-kinestezja) dokonuje ich rozpoznania, segregowania i interpretacji oraz integruje je z wcześniejszymi doświadczeniami. Na tej podstawie mózg tworzy odpowiednią do sytuacji reakcję nazywaną adaptacyjną. Jest to adekwatne i efektywne reagowanie na wymogi otoczenia.
Nierozwinięcie określonych umiejętności w kolejnych stadiach rozwoju powoduje powstawanie trudności w funkcjonowaniu i zachowaniu dziecka. Najważniejszymi systemami sensorycznymi są system przedsionkowy, proprioceptywny i dotykowy. Zaczynają one pracować bardzo wcześnie, jeszcze w okresie prenatalnym i najintensywniej przebiegają do końca wieku przedszkolnego. Ich prawidłowe funkcjonowanie wpływa na pracę pozostałych zmysłów, przyczynia się do rozwoju napięcia mięśniowego, koordynacji ruchowej, reakcji równoważnych, ruchów oczu, świadomości ciała.

Celem terapii SI jest poprawa połączeń synaptycznych centralnego układu nerwowego dziecka czyli poprawa jakości przesyłania i organizacji informacji odbieranych przez różne jego zmysły (przedsionkowy- odpowiada za równowagę i rejestrację ruchu ciała, propriocepcji – czucia własnego ciała, dotyku).
Głównym zadaniem terapii integracji sensorycznej jest dostarczanie dziecku podczas jego aktywności ruchowej, kontrolowanej przez terapeutę ilości bodźców sensorycznych, wywołujących w konsekwencji poprawę integracji bodźców docierających do dziecka z otoczenia, jak i jego ciała.

TERAPIA SI WYKORZYSTYWANA JEST W PRACY Z DZIEĆMI:

  • z opóźnieniem rozwoju psychoruchowego
  • z trudnościami w uczeniu się (dysleksja, dysgrafia, słaba koncentracja uwagi)
  • z niepełnosprawnością intelektualną
  • z niepełnosprawnością ruchową
  • z autyzmem
  • z ADHD
  • z zespołem Downa, Aspergera, Reta, Turnera
  • z MPD

OBJAWY ZABURZEŃ INTEGRACJI SENSORYCZNEJ:

  • Nadmierna lub zbyt mała wrażliwość na bodźce dotykowe, wzrokowe, słuchowe
  • niepokój, kłopoty z zaśnięciem
  • zła tolerancja na wykonywanie przy dziecku czynności pielęgnacyjnych i higienicznych, takich jak: obcinanie włosów, paznokci, mycie twarzy, zębów, smarowanie kremem, czesanie, czyszczenie nosa, uszu itp.
  • problemy z samodzielnym myciem się, ubieraniem, zwłaszcza zapinaniem guzików i sznurowaniem butów,
  • słaba równowaga: gdy dziecko potyka się i upada częściej niż rówieśnicy, prawie zawsze ma jakiś siniak czy zadrapanie,
  • nadruchliwość, dziecko nie może usiedzieć/ustać w jednym miejscu,
  • słaba koncentracja, dziecko łatwo się rozprasza,
  • impulsywność, nadwrażliwość emocjonalna
  • gdy dziecko nieumyślnie wchodzi lub wpada na meble, ściany, inne dzieci,
  • gdy dziecko uwielbia ruch, poszukuje go, dąży do niego. Jest stale w ruchu – biega, podskakuje, często zmienia pozycję ciała
  • gdy dziecko w nowym miejscu czuje się zagubione, potrzebuje sporo czasu by zdobyć orientację w otoczeniu,
  • wycofanie z kontaktów społecznych
  • mylenie stron prawa-lewa, w obrębie własnego ciała oraz w otaczającej przestrzeni,
  • trudności z czytaniem i pisaniem, trudności w przepisywaniu, przerysowywaniu z tablicy

Mikropolaryzacja jest zabiegiem polegającym na stymulacji funkcji kory mózgowej przy zastosowaniu prądu stałego o małym natężeniu. Celem stymulacji jest pobudzenie czynności określonych obszarów kory mózgowej odpowiedzialnych np. za funkcje ruchowe, mowę. Zabieg jest bezpieczny, nieinwazyjny i bezbolesny, którego jedynym dotychczas obserwowanym skutkiem ubocznym jest swędzenie w miejscu przyłożenia elektrod. Najlepszy efekt uzyskuje się przy połączeniu mikropolaryzacji z neurorehabilitacją, oraz biofeedbackiem.

Do wykonania zabiegu używa się dwóch elektod – katody i anody przez które przepływa prąd o niskim natężeniu i stałym kierunku. Katoda jest elektrodą zmniejszającą, a anoda zwiększającą aktywność kory mózgowej. Fakt ten ma zastosowanie przy jednostronnych uszkodzeniach mózgu np. w przebiegu udaru lub urazu gdzie niska aktywność półkuli uszkodzonej nie wynika tylko z samego faktu uszkodzenia strukturalnego ale również z hamowania przez hiperaktywną nieuszkodzoną półkulę. Dlatego, aby przywrócić równowagę stymulację anodową stosuje się na uszkodzonej, a katodową na nieuszkodzonej półkuli.
Przezczaszkową stymulację można również stosować selektywnie na korę ruchową, somatosensoryczną, wzrokową czy przedczołową wpływając na funkcje percepcyjne, poznawcze i ruchowe.

Wskazania:

  • Udary mózgu
  • Afazja
  • Migrena
  • Dystonia
  • Urazy czaszkowo-mózgowe z deficytem neurologicznym
  • Ból przewlekły
  • MPD
  • Autyzm
  • Padaczka lekooporna

Przeciwwskazania

  • Ciała obce, metalowe klipsy, implanty
  • Rozrusznik serca
  • Ciąża
  • Padaczka- przeciwwskazanie względne

Zajęcia wspierające rozwój psychoruchowy i koncentrują się na poprawie koordynacji, pamięci i koncentracji uwagi.

Na zajęciach wykorzystuje się elementy kształcenia językowego. Ponadto stosowane są wybrane elementy kinezjologii edukacyjnej P. Dennisona, a u dzieci ze szczególnymi porzebami programy M. Ch. Knillów i wybrane ćwiczenia z metody W. Sherborne.
Terapia pedagogiczna to oddziaływanie za pomocą środków psychologicznych i pedagogicznych na przyczyny trudności w uczeniu się. Celem takiego oddziaływania jest eliminacja niepowodzeń. Ponadto terapia koncentruje się na konsekwencjach tychże niepowodzeń, m. in. zaniżonej samoocenie, niechęci do nauki, zaburzeniach koncentracji uwagi, nerwicach, itp.
Metody terapii dobierane są indywidualnie pod kątem napotykanych przez dziecko trudności.

Zajęcia psychologiczne mają charakter spotkań indywidualnych i są dostosowane do indywidualnych możliwości i potrzeb pacjentów. Terapia ma na celu wspomaganie rozwoju, nabywanie nowych umiejętności oraz eliminację zachowań negatywnych i niepożądanych.

Celem terapii psychologicznej jest:

  • stymulowanie funkcji intelektualnych,
  • ćwiczenia poprawiające koncentrację,
  • rozwijanie sfery emocjonalnej i społecznej,
  • praca nad rozwojem poznawczym pacjentów, czyli pamięć, uwaga, mowa i myślenie,
  • zajęcia relaksacyjne, które pozwalają odpocząć i wyciszyć się,
  • programy rozwijania percepcji wzrokowej, ćwiczenia grafomotoryczne,
  • rozwijanie mechanizmów naśladowania i współdziałania,
  • rozwijanie orientacji w schemacie ciała i w przestrzeni,
  • współpraca z rodzicami lub opiekunami.

Sala Doświadczania Świata w ogólnym tego słowa znaczeniu to specjalnie wyodrębnione pomieszczenie wyposażone w różnego rodzaju urządzenia stymulujące rozwój zmysłów. Głównym celem organizowania takich sal jest stwarzanie możliwości odbierania nowych bodźców, wzbogacanie doświadczeń oraz miłe spędzanie czasu w atmosferze relaksu i pełnej akceptacji przez osoby z wieloraką niepełnosprawnością. Terapia w Sali Doświadczania Świata dobierana jest indywidualnie do potrzeb dziecka. W takiej Sali dziecko ma wolność wyboru bodźców, których w danym momencie najbardziej potrzebuje. Poznawanie odbywa się poprzez zmysły, dzięki czemu dostarczane do układu nerwowego informacje wpływają bardzo pozytywnie na pamięć, koncentrację, naukę a przede wszystkim na chęć podejmowania aktywności, działań.

Zajęcia w sali doświadczania świata skierowane są do osób z różnego rodzaju

  • niepełnosprawnościami i deficytami:
  • upośledzeniem umysłowym,
  • mózgowym porażeniem dziecięcym,
  • autyzmem,
  • zespołem Downa,
  • chorobą psychiczną,
  • zaburzeniami mowy na tle nerwicowym,
  • osoby z demencją.

Cele terapeutyczne realizowane w sali:

  • sala stanowi urozmaiconą, atrakcyjną formę spędzania wolnego czasu, jest miejscem wypoczynku i odprężenia i relaksu,
  • motywuje do podejmowania aktywności uczestników, zwiększa ich aktywność i chęć poznawania,
  • zwiększa możliwość odbioru różnorodnych bodźców sensorycznych, przez co zwiększa wrażliwość oraz rozwija integrację sensoryczną i procesy poznawcze,
  • wywołuje zadowolenie i poczucie bezpieczeństwa, ułatwia pokonywanie lęku, zwiększa chęć do nawiązywania kontakt

STYMULACJA BAZALNA A.Fröhlich’a narodziła się w latach 70-tych w Niemczech w Ośrodku Opieki Specjalnej (Landstuhl). Jest to przede wszystkim koncept rehabilitacji i wsparcia dla dzieci, młodzieży i osób dorosłych o głębokim upośledzeniu umysłowym, czyli zależnych w dużym stopniu od rodziny i osób, które z nimi pracują. Osoby o głębokim upośledzeniu komunikują się z osobami i ze środowiskiem przede wszystkim za pośrednictwem własnego ciała i potrzebują specjalnych ofert wychowawczych, które uwzględniają ich aspekty biograficzne, ich realne i specjalne potrzeby i ich możliwości komunikacyjne. Ta propozycja pedagogiczna ma na celu przede wszystkim pobudzenie maksymalnego rozwoju osoby o głębokim upośledzeniu, proponując liczne bodźce środowiskowe i doświadczenia wielozmysłowe, które ułatwiają rozwój świadomości własnej egzystencji. Świat osób o głębokim upośledzeniu jest bardzo ograniczony i skoncentrowany przede wszystkim na bliskim kontakcie cielesnym, który daje im (choćby w minimalny sposób) możliwość poznania go. STYMULACJA BAZALNA pomaga wyrównać brak własnych doświadczeń życiowych osoby o głębokim upośledzeniu i za pomocą propozycji własnej aktywności, waloryzuje w maksymalny 1/4 Stymulacja bazalna – artykuł sposób ruchy własne (nawet minimalne), wzmacniając w ten sposób jego sens i cel. Za pomocą własnej aktywności i odpowiednio dobranych bodźców pomaga osobie o głębokim upośledzeniu wejść w kontakt z własnym ciałem i światem zewnętrznym. Poprzez własne ciało i jego kontakt z otoczeniem ułatwia się proces ciągłych zmian między JA i ŚWIAT. Ponadto STYMULACJA BAZALNA zajmuje się tworzeniem odpowiedniego, harmonijnego środowiska, które pomaga osobie percepcję samego siebie jako osoby aktywnej, nawet jeśli jest to aktywność (według naszych norm) minimalna. STYMULACJA BAZALNA jest jednocześnie konceptem pedagogicznym praktycznym i umożliwia -po przejściu kursów- interwencję edukacyjną w krótkim czasie. Jest przeznaczona dla następujących profesjonalistów: pedagodzy, wychowawcy, logopedzi, fizjoterapeuci etc. Kursy są prowadzone w całej Europie. Koncept ma prawie 40 letnią sprawdzoną praktykę w życiu codziennym i terapii stosowanej u dzieci, młodzieży, dorosłych oraz osób w starszym wieku z głębokim upośledzeniem umysłowym. (www.srnis.pl)

Metoda Feldenkraisa

Metoda pracy z ciałem stworzona i rozwinięta przez dr Moshe’a Feldenkraisa polega na manualnej pracy indywidualnej i wykonywaniu ćwiczeń. Jest osadzona w ruchu jako elemencie o największym znaczeniu dla samoedukacji jednostki, poprawy całościowego funkcjonowania, poprawienia i poszerzenia wyobrażenia siebie i pełniejszego uzmysłowienia sobie własnego potencjału. Ćwiczenia polegają na wykonywaniu powolnych ruchów – delikatnie, z przyjemnością, z wyostrzoną świadomością procesu rozwojowego zachodzącego tu i teraz. Osoba ćwicząca uczy się korygować nieefektywne i błędne ruchy, zwracając uwagę na informacje płynące z wewnątrz – fizyczne i mentalne. W ten sposób doświadcza fundamentalnej jedności ciała i umysłu w działaniu centralnego układu nerwowego. Ćwiczenia Feldenkraisa stopniowo eliminują szkodliwe działania i zbędne ruchy, i wszystko to, co blokuje lub zakłóca ruch. ( źródło „Mowa ciała” Ron Kurtz, dr Hector Prestera) !!!!!

Diagnozowanie i leczenie tkanek miękkich

Terapia łączy w sobie szereg sposobów diagnozowania i leczenia tkanek miękkich oraz rozmaite aspekty terapii zawartych w różnych metodach, co pozwala na całościowe podejście do dysfunkcji tkanek miękkich. Dodatkowo, jako nieodzowny element sukcesu terapeutycznego, poruszana jest także kwestia autoterapii pacjentów. (www.klinikaosteopatii.pl)

Funkcjonalna rehabilitacja chorych po ogniskowych uszkodzeniach mózgu
Metoda ta polega na pomocy pacjentom po uszkodzeniach mózgu w zakresie technik i strategii odbudowy najważniejszych funkcji motorycznych (chód, ruchy kończyny górnej, funkcje dnia codziennego).

Stosowana u chorych po udarach mózgowych, urazach czaszkowo – mózgowych oraz w przebiegu innych chorób OUN.

Wzrok jest jednym ze zmysłów wykorzystywanych w dużym stopniu przez człowieka.

Zajęcia skierowane są do osób w każdym wieku posiadających zaburzenia widzenia wynikające z różnych przyczyn.

Celem zajęć są:

  • poprawa jakości widzenia,
  • rozwijanie podstawowych sprawności wzrokowych związanych z kontrolowaniem ruchów gałek ocznych (fiksacja, lokalizowanie bodźca, zbieżność, śledzenie, wodzenie, przenoszenie spojrzenia, przeszukiwanie, konwergencja, akomodacja)
  • nauczanie pacjenta kontrolowania ustawienia oczu,
  • poprawa stanu widzenia obuocznego,
  • koordynacja wzrokowo-ruchowa,
  • pamięć wzrokowa
  • zwiększenie koncentracji uwagi.

Zajęcia odbywają się z zaciemnionym pomieszczeniu, gdzie występuje lepsza reakcja spostrzegania.

Duża grupa dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym ma różnego stopnia zaburzenia mowy wynikające z uszkodzenia ośrodków i dróg nerwowych. Powodują one zaburzenia kontroli i koordynacji czynności mięśni biorących udział w procesie mowy, samodzielnego jedzenia, picia, itp.

Terapia logopedyczna polega na stosowaniu masaży logopedycznych wewnętrznych i zewnętrznych.Stąd konieczność bardzo wczesnej, systematycznej i intensywnej stymulacji rozwoju mowy, gdyż tylko taka daje szansę na jej uaktywnienie i poprawność.

VocaSTIM jest innowacyjnym urządzeniem do nowoczesnej terapii zaburzeń mowy, bardzo skutecznym w przypadkach porażeń fałdów głosowych i dysfagii. W porównaniu z klasyczną terapią, VocaSTIM umożliwia o ponad 50% szybszy powrót pacjenta do sprawności.
Terapia VocaSTIM bazuje na połączeniu elektrostymulacji precyzyjnie dobranej do zestawu ćwiczeń zamiarowych. VocaSTIM umożliwia przeprowadzanie nerwowo-mięśniowej terapii foniatrycznej i artykulacyjnej oraz diagnostykę stopnia uszkodzenia mięśnia. System gotowych wskazań z opisami czyni go uniwersalnym narzędziem pracy dla osób pomagających pacjentom z zaburzeniami mowy i połykania, wynikającymi z urazów i zabiegów w obrębie szyi.Zabieg jest bezbolesny dla pacjenta i trwa ok. 30 min.

Przeciwwskazania dla terapii prądami stymulującymi są:

  • schorzenia wysoce zapalne z gorączką w przebiegu,
  • ciąża,
  • elektroniczne rozruszniki serca lub inne wszczepione stymulatory,
  • nowotwory złośliwe,
  • porażenia kurczowe,
  • uszkodzenia skóry w obszarze zabiegu,
  • implanty zawierające części metalowe w obszarze zabiegu.

Przeprowadzone dotąd międzynarodowe badania i publikacje naukowe (prof. Martin Ptok, prof. Johann Pahn) potwierdziły, że VocaSTIM jest właściwą odpowiedzią na potrzebę szybszego usprawniania pacjentów.

Terapia zajęciowa jest doskonałą formą rehabilitacji dla dzieci i dorosłych, która za pomocą swoich metod działania wspomaga proces leczenia.

W skład tych zajęć wchodzą:

  • nauka lub doskonalenie czynności samoobsługowych,
  • poznawanie nowych technik prac artystycznych co wpływa na koordynację wzrokowo-ruchową, kształtuje wyobraźnię oraz wspomaga ćwiczenie małej
  • motoryki,
  • zabawa i edukacja.

Celem terapii jest:

  • przywrócenie lub nauka czynności umożliwiających samodzielne
  • funkcjonowanie,
  • rozluźnienie mięśni i koncentracji psychiki,
  • zmniejszenie napięcia stanów depresyjnych, lękowych,
  • zwiększenie poczucia własnej wartości oraz rozszerzania kręgu zainteresowań.

Zajęcia odbywają się w formie indywidualnej.

TERAPIA MANUALNA

Chiropraktyka, czyli, w dosłownym tłumaczeniu oznacza „robione rękoma”, kojarzy się nadal z siłowymi technikami, powodującymi chrupanie kości i trzaskanie ścięgien. Ten twardy i siłowy styl pracy ku zadowoleniu chorych jak i terapeutów powoli zanika, gdyż okazuje się, że im bardziej delikatna manualna technika pracy na aparacie ruchu tym bardziej efektywny sposób naszego działania.

Chiropraktyka McTimoney-Corley’a jest holistyczną terapią manualną. Chiropraktyczna metoda McTimoney-Corley’a oddziałuje na cały narząd ruchu. Jej celem jest umożliwienie organizmowi przywrócenie dobrego zdrowia poprzez delikatne mobilizacje czaszki, kręgosłupa, miednicy, klatki piersiowej oraz kończyn górnych i dolnych, a w konsekwencji zapewnienie poprawnego działania układów: ruchowego, nerwowego i wydzielania wewnętrznego, sterujących naturalną zdolnością organizmu ludzkiego do samoleczenia. Należy pamiętać o fakcie, że podwichnięcia kręgów kręgosłupa powodują powstanie lawiny procesów kompensacyjnych, których znormalizowanie czy też usunięcie należy do kompetencji chiropraktyka. Poza tym zaburzenie równowagi kręgosłupa powoduje podrażnienie korzeni nerwowych, które przechodzą przez kanały międzykręgowe. Podrażnienie tych korzeni zaburza prawidłową funkcję nerwu i oddziałuje na stan zdrowia człowieka. Ważne jest, zatem, dla optymalnego stanu zdrowia, zrównoważyć narząd ruchu, tak, aby nie występowały w nim szkodliwe dla zdrowia podrażnienia nerwów.
Chiropraktyka McTimoney-Corley’a używa wyłącznie miękkich mobilizacji manualnych dla usprawnienia i zrównoważenia narządu ruchu. Jest ona bardzo delikatna, bezpieczna i odprężająca dla chorego.
Efektem zabiegu chiropraktycznego McTimoney-Corleya jest zmniejszenie, bądź też ustąpienie dolegliwości spowodowanych zaburzeniami równowagi narządu ruchu oraz polepszone samopoczucie pacjenta. Chiropraktyka McTimoney-Corley’a ma nie tylko zastosowanie do usuwania dolegliwości bólowych narządu ruchu, ale zajmuje szczególne miejsce w profilaktyce zdrowotnej w związku z jej całościowym – holistycznym charakterem. Delikatność chiropraktyki McTimoney-Corley’a ze względu na jej delikatność i zastosowanie wyłącznie miękkich technik pracy na aparacie ruchu jest szczególnie doceniana przez dzieci i osoby w podeszłym wieku.
Chiropraktyka ta, ze względu na jej charakter, nie powoduje żadnych powikłań neurologicznych!

Wskazania i zastosowanie

Z chiropraktyki można korzystać w przypadku chorób dotyczących kręgosłupa, ale nie tylko, między innymi w przypadku:

  • bólów stóp i kostek, kolan, rąk, nóg, ramion, głowy, szyi oraz krzyża,
  • bólów promieniujących,
  • rwy kulszowej,
  • nadwyrężeń i skręceń,
  • uszkodzenia kręgów szyjnych,
  • szumów w uszach,
  • artretyzmu,
  • urazów sportowych
  • niestrawności,
  • zgagi,
  • parestezji,
  • zespołu bolesnego barku,
  • bólów w klatce piersiowej,
  • migreny,
  • zaparć,
  • zespołu szyjnego kręgosłupa,
  • lumbago,
  • impotencji
  • zawrotów głowy
  • czynnościowe zaburzenia narządów wewnętrznych,
  • przemęczenie,
  • napięcie psychiczne,
  • nadaktywność.

 

U dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym zabieg chiropraktyczny obniża wzmożone napięcie mięśniowe, co ułatwia im poruszanie się.

Przeciwwskazaniami do terapii są:

  • ciąża w pierwszym trymestrze (przeciwwskazanie względne)-niektóre mobilizacje ulegają modyfikacji
  • zaawansowana ciąża,
  • świeże złamania kości,
  • choroby nowotworowe,
  • gruźlica kości,
  • osteoporoza,
  • reumatoidalne zapalenie stawów w okresie ostrym,
  • obustronny objaw Lasequa,
  • przepuklina jądra miażdżystego ze znacznym uciskiem na korzeń nerwowy
  • krwawienia śródczaszkowe,
  • duszności,
  • bardzo wysokie ciśnienie krwi,
  • bardzo wysoka gorączka,
  • objawy niedrożności przewodu pokarmowego,
  • zaburzenia psychiczne.

Przy pomocy terapii czaszkowo-krzyżowej możemy obudzić lub przywołać uśpione mechanizmy samoleczenia. Nasze ciało nawet jeśli chorujemy nosi w sobie pamięć o zdrowiu i prawidłowym funkcjonowaniu. Terapia zakłada, że pod wpływem rozmaitych czynników: urazów, stresu, traumatycznych przeżyć powstają w organizmie cysty energetyczne, które blokują jego prawidłowego funkcjonowanie. Ciało człowieka jest systemem, w którym wszystko jest ze sobą połączone a os tego systemu stanowi układ czaszkowo-krzyżowy. Płyn mózgowo rdzeniowy opływa mózg i pulsuje w specyficzny sposób, powodując ruch, przenoszony dalej do kości. Są to minimalne drgania czaszki na szwach mózgu, które poprzez oponę twardą wywołują dalej ruch kości krzyżowej. Człowiek jest zdrowy, gdy ten cały system jest otwarty i gdy w momencie pulsacji płynu kości ruszają w prawidłowy sposób.

ZOOTERAPIA

Hipoterapia jest jedna z metod rehabilitacji na bazie neurofizjologii prowadzona przy udziale konia.

Wpływ ruchu konia na organizm ludzki:

  • kodowanie prawidłowego wzorca chodu w czasie jazdy miednica oraz obręcz barkowa zachowują się tak jak przy prawidłowym chodzie dzięki czemu w centralnym układzie nerwowym koduje się prawidłowy wzorzec chodu,
  • układ równowagi pacjent znajdujacy się na grzbiecie końskim dąży aby we wszystkich fazach ruchu jego chwiejny środek ciężkości znajdował się  nad środkiem ciężkości konia. W czasie jednej minuty stępu koń przenosi na siedzacego na nim człowieka ok 110 wielowymiarowych impulsów kołyszących. Powoduje to motywację dla organizmu do włączenia reakcji równowaznych i obronnych,
  • układ mięśniowy następuję obniżenie napięcia mięśniowego dzięki m in. rytmicznym ruchom, podwyższonej temp ciała zwierzęcia, przeciw stawne ruchy biodra-barki. Oprócz tego następuje wzmocnienie mięśni posturalnych
  • przekazywanie bodżców sensomotorycznych

Wskazania:

  • neurologiczne dysfunkcje ruchu o różnej etiologii,
  • zaburzenie rozwoju,
  • zaburzenia integracji sensomotorycznej,
  • zaburzenia równowagii i kordynacji ruchowej.

Przeciw wskazania bezwzględne:

  • bardzo duża spastyczność uniemożliwiająca dosiad,
  • brak kontroli głowy i szyi,
  • roszczep kręgosłupa z bólem-wszystki,
  • stany zapalne w układzie kostno-stawowym,
  • ZZSK,
  • duże kręgozmyki,
  • niestabilność stawu szczytowo-obrotowego,
  • alergie,
  • silny strach,
  • silne napady padaczkowe,
  • wrodzona łamliwość kości.

Przeciwskazania względne:

  • endoproteza stawu biodrowego,
  • podwichnięcia i zwichnięcia stawu biodrowych,
  • brak równowagi w pozycji siedzącej,
  • przerwanie ciągłości kości czaszki.
Hipoteriapia w naszym ośrodku dostępna jest w miesiącach maj-wrzesień.

KYNOTERAPIA – to zestaw ćwiczeń ukierunkowanych na konkretny cel rehabilitacyjny. Metodyka pracy układana jest przez rehabilitanta oraz lekarza prowadzącego pacjenta.

ZABIEGI FIZYKALNE

Jest to terapia zimnym powietrzem nadmuchiwanym strumieniem o regulowanej szybkości na strefy ciała poddawane terapii.

Kynoterapia to najbardziej naturalny sposób wprowadzenia trudnych, czasem żmudnych ćwiczeń wspierających rehabilitację ruchową za pomocą odpowiednio wybranych i przygotowanych psów. Dzieci nie lubią wykonywać „suchych” gestów, za którymi nic się nie kryje. Pies daje możliwość wykonania ćwiczeń w naturalny sposób i jednocześnie wyzwala okazywanie uczuć.
Terapia z psem jest to zestaw ćwiczeń zaplanowany na konkretny cel rehabilitacyjny . Charakteryzuje się indywidualną formą podejścia do każdego pacjenta, do jego możliwości i potrzeb.
Zajęcia ogólnorozwojowe z psem sprzyjają:
-wzbudzeniu pozytywnych emocji dziecka- pozytywny stan psychiczny jest podstawą rekonwalescencji
-wyzwoleniu spontanicznej aktywności
-poprawieniu sprawności ruchowej
-normalizacji czucia powierzchniowego i proprioceptywnego
-rozwijanie świadomości własnego ciała
-normalizacji napięcia mięśniowego
– wielopłaszczyznowemu oddziaływaniu na zmysły ( wzrok, węch ,słuch, dotyk)
-poprawieniu koncentracji uwagi
-wzbogaceniu zasobu słownictwa biernego i czynnego
-rozwinięciu poczucia sprawstwa(samodzielne wydawania komend psu)
– relaksacji i wyciszeniu emocji
-motywują do podejmowania działań
-dają poczucie bezpieczeństwa i akceptacji- pies nie ocenia, jest przyjacielem

WCZESNA INTERWENCJA NIEMOWLĄT